■ B 







. I. ■ w 



^ H 



-^ 



: -M > 



, i-, 



--''%■■•-■'■'■■' 



^.. 



F 3 



V 



:• i 



I "fn 





t ■> 



Ir 



* 





^ / 





ff' ^ 



4-7 



w 



^■4 



65. Jahrgang. 



N- 16. 



Regensbnrg, 21. Mai 



1882, 



Inhalt. M. Gandoger: Salices novae. (Fortsetzung.) 

 Einlfiufe zur Bibliothek und zum Herbar. 



Anzeige. 



Salices novae 



auctore 



Michaeli Gandoger. 



(Conf. Flora 1881 p. 330.) 



53. Salix subnigrescens Gdgr. mss. — Exs., S. phylicifoUa 

 ovalis Seringe Rev. exsicc. Nr. 10! (1824)3 S. nigricans 

 B Ser. Saul. dess. Nr. 22! (1806.) 



Ramis villosis, bruneis; foliis obovato-oblongis, apice sen- 

 sim breviterque acutis, basi cordato-rotundatis, 22—25 mill, 

 latis, 50— 55 mill, longis, tenuioribus, pianis; serraturis aequali- 

 bus, glandulosis, late obtusis; nervis prominulis, flavescentibus ; 

 stipulis inferne roLundato-cordatis, apice abrupte breviterque 

 acutis \ amentis patulis, dein deflexo-pendulis, condensatis, 37 — 41 

 mill, longis, 14—15 mill, latis, capsula villosa; stylo exserto. 



Hab. Helvetia, in paludosis ad Berne (Seringe). 



A praecedentibus foliorum forma recedit, quae saepius glauca, 

 ad costam mediam subtus (adulta) pubescentia; dessicatione 

 tandem nigrescit, nota in aliis deficiente, — CI. Seringe hue 

 refert, immerito quidem, Engl. Bot. tab. 1223 cum cit. Sm. fl. 

 brit. 1047 J plantam omnino a sua diversam, ut nunc video ex 

 copia spiciminum ditissimorum ex Anglia praesertimque Scotia, 

 ab amicis meis nuperrime acceptorum. 



Flora 1882. 



15 



'^ ^ 



