

■f ■!>■ 



" A 



f 



m 



\ 



\ 



. ^ 



y i 



\ 



I I 



r 



1^ 



>Y 



Acharlo a L. Dufour, sub no. 73; non quoad specimina Mosigii 

 efc Personii ^^horizae^ adjuncta et quae hujus non sunt loci), 

 Forsifcan potissime nonien Acharianum horiza huic Licheni refci* 

 nere convenit, 



18. Lecanora griseola Fr. fil, notnen videtur synonymon L. 

 rtcedentis (Tayl) Nyl. in Flora 1879, p. 361. 



19. Lecanora centromela LB,m. est species accedens ad L. caesiO" 

 dneream^ fchallo einereo areolato-rimoso tenuij apotheciis subtus 

 stratulo centrali pulWnato nigricante. Sporae longit. 0,018 — 21 

 millim., crassit, 0,009 — 0,011 millim. Spermatia recta longit. 0,007 



0,011 millim., crassit. 0,0005 millim. Super saxa silicea ad Cau- 

 terets (Lamy). 



20. Lecidea affiaUinaHepp ad stirpem pertinet X* aromaiicae, 



21. Lecidea subsequms Nyl. in Flora 1874, p. 11, spermatia 

 habet arcuata, longit. 0,021—28 millim., crassit. 0,0005—6 millim. 

 Etiam in Karislojo calcicola in Finlandia meridionali (Norrlin). 



22. Lecidea inferior Nyl. in Flora 1869, p. 411, thallo cine- 



rascente subgranulato evanescente lecta in Karislojo (Norrlin). 

 Epifchecium subviolascenti-obscuratum. Spermatia bacillaria, 

 longit. circiter 0,005 millim., crassit. 0,0005-6 millim. 



23. Lecidea cyaniza Nyl. in Flora 1872, p. 359, thalamii stra- 

 tum plus minusve late coerulescens habet. Ibidem (apotheciis 

 nudis) lecta (Norrlin), Spermatia longit. 0,005—6 millim., crassit, 

 0,0006 — 7 millim. — In L. petrosa Arn. spermatia longit, 0,006 

 —0,010 millim. — Quae etiam mensurae „certis judiciis^ sunt 

 opponendae has Lecideas jungentibus. 



24. Norrl. H. L. F. 145 non est Lecidea sykicola Flot. ut 

 legitur in schedula, sed L. conferenda var. paraphana Nyl., cui hypo- 

 thecium centro non obscuratum(id addendum inFloral868,p. 477), 



25. Saepe in substrato saxatili Lichenum observatur, baud 

 parum profunde sub thallis, stratum rirens vel smaragdinum, 

 quod facile sicut e gonidiis schwendenerizantibus formatum 

 sumi possit speculantibus ne fugiat occasio in thallos insinuari 

 gonidia adpetentes. Revera color viridis, ita sub thallis inter 

 particulas saxi (arenarii vel granitic!) subjectus, ex elementis 

 protococcoideis effingitur, sed ea elementa semper omnino dif- 

 ferunt a gonidiis thallorum superpositoruniL. Crederes, primo 

 obtuitu, thallum elementis suis virentibus intrudi in saxum; 

 examine autem microscopico patet, rem aliter se habere. Sine 

 ullo dubio Protococci sic nidulantur et propagantur sub thal- 

 lis, humiditate thallina eos ibi adducente iisque favente. 



