fV/^'.>;'^ -.^fr^^v-- — - ^ , ' ^ , .. ■• t/^^\^^^,\ ^'-^.^^ r^^.'^;,- '■^i^';:''-^;^'^'^ '^^''r ^ ^> --^ - ■ ■ ■ 



504 



939. Parmeliella Vieillardi Miill. Arg. ; thallus majuscu- 

 lus, laciniosus^ meaibranaceus, obscure olivaceus v. lurido- 

 fuscescens, glaber et nitidulus, verruculosus v. demuin laevis, 

 subtus argillaceo-palJidus ; laciniae arnbitu elongatae, oblique 



i inciso-pinnatifidae, lacinulae latae, subcrenatae, subtus sparse 



ad margines rhizinis coeruleo nigris elongatis fasciculatis copiosis 

 apothecia munitae; V/^ — 17j mm. lata, sessilia, hemisphaerica, 

 basi constricta,undique olivaceo-nigra, biatorina, crasse prominen- 

 ter marginata, margo demum crenulatus; discus nonnihil gyalecti- 

 forini-concavus^ concolor; sporae non evolutae. — In superficie 

 thalli rerruculae fuscae numerosae occurrunt, quae deinuin 

 evanescere videntur. — Species habitu ad Pannariam melanolhri- 

 cham et Coccocarpiam pelUiam v. parvnosam accedit, praesertim 

 colore et marginibus longe fasciculatim ciliatis, et superficie 

 non pliculigera nee concentrice zonata statim diflfert. Prope 

 Parmeliellam erythrocarpam locanda est. — In silvis Novae Cale- 

 doniae, supra truncos: Vieillard II. 12 et 14. 



940. Amphiloma ochr ace O'fulvum Miill. Arg.; thallus late 

 expansus, medio late subrhombeo-areolatus, areolae marginem 

 versus longiores convexiusculae, contiguae, ad margines crebre 



■ minute granuligerae, granula concolora, interdum subconfluentia 

 et areolae turn margine spurie subincurvae, superficies thalli 

 caeterum laevis, opaca; apothecia ignota, — Prope Amphiloma 

 granidigerum Miill. Arg. Diagn. Lich. Socotr. p. 4 locandum est, 

 a quo di£fert thallo multo laetius colorato, validiore, magis opaco, 

 areolis planioribus et multo majoribus. — Ad saxa calcarea in 

 territorio orientali-africano Somali in raontibus Serrab: Hilde- 

 brandt, sine no. (in Krempelhuberi Neuer Beitr. z. Afr. Lichenfl. 

 p. 143 n, 29 sub Placodio cdbpismate enumeratum fuit). 



941. Lecanora ocellaia Zenk. in Goebel Pharmaz. 

 Waarenk. I. p. 170 t. XXII. fig. 5, e specim. orig. Zenk., om- 

 nino eadem est ac Gyrostomium scyphuliferum Njl. Prodr, 

 Nov. Gran. p. 51, s. Lecidea scyphtdifera Ach. Syn. p. 27. Spe- 

 cimen visum bene evolutum est, in cortice Cascaritlae. Apo- 

 thecia pro parte extus magis quam vulgo thallino-pulverulenta 

 sunt et planta banc ob causam ab auctore pro Lecanora habita 

 fuit. — Genus Gyrostomium etiam in Prodr. Nov. Gran. p. 51 ab 

 ipso Nylandero Lecanoreis adscriptum fuit, sed re vera est 

 genuinapars Graphidearum^ gonidiis chroolepoideis praedttum 

 et characteribus proxime ad Phaeographinam accedens, habitu 



