102 . 
5. Leciden Micheleitiana (Mass.) est Biatora vix nisi. thallo 
evoluto et apotheciis laetioribus differens a L. Gagei Hook. ; ita 
ad eandem speciem pertinere possint. Sed simul paruın differt 
L. lenticularis Ach., quae faciem biatorinam saepe sumit. Acce- 
dit vero affinitate omnino lecideina L. chalybeia Borr. Quod 
exemplum ostendit, quemadmodum fallaces sunt et vanae divi- 
siones sporologicae Lecidearum et Biatorarum quum etiam 
saepe alterae ab alteris non distinguuntur Lecideae a Biatoris, 
his nominibus sensu collectivo corprehensis. 
6. Lecidea tricolor definitur in Nyl. Lich. Scand. p. 207 ex 
specimnine Witheringii ipsius in hb. Ach. servato. Est igitur 
Lichen tricolor With. verissimus et hoc nohıen illi speciei mane- 
bit, etiamsi rev. Crombie in religuiis herbarii Witheringii inve- 
niverit Lecideam quercei nomen „tricolor* ferentem et originaleın 
esse „tricolorem* affirmaverit (Crombie, on the Lich, of With, 
herb. p, 5). Sed juste objiciendum est, Lecideam querceli nihil 
trieoloris offerre et sub illo nomine simul a rev. Crombie in 
eodem herbario indicari obvenientia Lecideam carneolam et Hy- 
sierium ‚pulicare, quare fontem talem valde turbidam habere li- 
cet et pofissime praetereundum, Variae res auctoritatenı her- 
bariorum pervertere possunt, id saepe monui, Satis aestimetur, 
nomen tricolor datum fuisse et stabile redditum speciei definitae 
fide speciminis Witheringiani. Cur videtur, rev. Crombie ope- 
ram perdidisse sua interpretatione in hoc capite neque mutatio- 
nem nominis a se praedicatam esse admittendam. 
7. Lecidea Urceolariae (Habrothallus) Nyl. in Flora 1873, 
p. 298, hypothecium etiam habet fusconigrum (sicut perithe- 
cium), quod ibi addendum est. 
8. In Addendis prioribus animadverti, gonidia G'yalectae lam- 
prosporae constanter emittere filamenta hyphica vel myelohy- 
phas, Quod frequenter observare licet apud syngonidia thal- 
lorum variorum, sicut jam quoque observatum fuit a praestan- 
tissimis Taxis et Martindale, studiis mieroscopieis lich@enologieis 
diligenter incumbentes. 
9, Corrigendum in Flora 1885, p. 605, ubi Parm. soredica 
dieitur habere’ spermatia crassit, „0,005 —6* millim.; legendum 
evidenter: 0,0005—6 millim. 
Parisiis, die 15 Januarii mensis, 1886. 
| 
