1, . 



134 



1288. Peltidea glauaamem Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 

 1847 p. 183, e Diana's Peak insulae Sanctae-Heleiiae, acl. Nyl 

 Licli. exot. Bourb. ad Erioderwa unguigerum Nyh relatum, 

 est Erioderwa polycarpum Fee Ess. p. 146. Pagina inferior 

 hinc inde fasciculis aniplis rhizinarum subnigrarum similiter 

 ornata est ac in specim. borbonicis et madagascariensibus (a 



Hildebrandt lectis); sporae circ. 15 ji longae et 7 — 8 ,« latae, 

 ambitu ut in Pannariis verruculosae. — Vidi specim. orig. in 



lib. Tayl. 



1289. Peltidea pulvevulenta Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 

 1847 p. 184, s. Peliigeta pulvevulenta Nyl. Syn. p. 325, e 

 Columbia, distincta est superficie tenuiter granulari et thallo 

 crassiore quam in P. eanina et If. microdactyla Nyl. Apo- 

 tliecia orbiculari-elliptica, 3 mm, lata, dorso valde verrucosa. 

 — Sporae dein sunt longiores, bene evolutae 100 — 140 u longae 



et 5 \i latae, 3 — 5-septat'ae. 



Vidi specim. orig. in lib. Tayl. 



1290. Stieta calithawnia Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 

 1847 p. 183, ex insula Juan Fernandez, a cl. Nylander (Syn. 

 1>. 126) erronee ad Leptogium relata et sub Leptogio callir 

 tlmnmio exposita, est vera Stictina, sed in specim. orig. Tayl. 

 hide plantae fragmentum immixtum est normalis Leptogii tre- 

 melloidis ft azuvei Nyl. (fertile), quod dein, ut videtur, a Nyl. 

 commixtim cum ramillis Stictinae sub Leptogio callithamnio 

 descriptum fait (ex margine flmbriato-dissecto dicto). — Hoc 

 Leptogium ergo omnino delendum est, et planta e Juan Fer- 

 nandez sub Stictina callithamnia Mull. Arg., juxta proximam 

 St. filicinellam Nyl. locancla, retinenda est, a qua recedit 

 thallo minore, vix pollicari, profundius diviso, laciniis subtus 

 valide costatis, tomentellis, pallidis, lacinulis marginalibus cre- 

 berrimis isidioso-tenuibus et cofifertis, et defectu cyphellarum 

 paginae inferioris. Gonimia in glomeruli's parvulis" pauperulis 

 intensius coerulea, demum facile e giomerulis secedentia. Apo- 

 tliecia ignota. — Vidi specim. orig. in lib. Tayl., evidenter a 

 Bertero lectum sub n. 1639, quo sub numero Berteroano (jam 

 in Montagnei Prodr. Florae Fernandezianae p. 14 citato) etiam 

 aliunde accepi. 



1291. Stieta cellulifera J. D. Hook, et Tayl. in Hook. 

 Lond. Journ. of Bot. 1844 p. 647, e Campbell's Island, Auk- 

 land et New-Zealand, sit Stieta Billardieri v. cellulifera Mull. 



Arg., a forma normali speciei recedens habitu validiore,. rigi- 

 diore, laciniis inferne longius connatis. — Speciem distinctam 



