201 



Physcia picta Nyl. Syn. p. 430. Hypothecium profunde nigro- 

 fuscum et sporae conveniunt. — Vidi specim. orig. in hb, Tayl. 



1351. Parmelia polycarpa Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 



1847. p. 173; Nyl. Syn. p. 390, e territorio australiensi Swan 

 River, est proxima P. Bollianae Mull. Arg. (in grege P. Borreri 

 Turn.), sed crassior, lobnli minus palmatim incisi, supra non 

 soredioso-punctulati , discus" apotheciorum longe minus laete 

 rufus et sporae validiores. In dorso apotheciorum adsunt 

 puncta sorediosula, afflnitatem indigitantia. Planta caeterum 

 etiam P. la.ceratu.lae Nyl. affinis est, ut jam antea indicatum 

 fuit. Spermatia quidem etiam vidi ut cl. Nylander (Syn. p. 

 390) ea descripsit, forte ex eodem speciminulo, at hie character, 

 qualis expositus, in Parmeliis fallax est, ut jam ex ipsissimi 

 Nylanderi observationibus (conf. ad P. hottentottam 1. c. p. 

 399, et P. colpodem 1, c. p. 404) elucet. — Vidi specim. orig. 



in hb. Tayl. 



1352. Parmelia rutidola Tayl. in Hook. Lond. Journ. of 

 Bot. 1844 p. 645, e Tasmania, eadem est ac P. ochroleuca 

 Miill. Arg. L. B. n. 409, et clein sub nomine Taylori retinenda 

 est. In Australia vulgaris est et colore subinde magis glauces- 

 cente ludit, — Vidi specim. orig. in hb. Tayl. 



1353. Parmelia saccatiloba Tayl. in Hook, Journ. " of Bot. 

 1847. p. 174, ab auctore e Pitcairn's Island, Mauritius et 

 Brazil descripta fuit. Specimina originalia secundi et tertii 

 loci a me visa sterilia sunt at idem / referunt ac Parmelia 

 praeiervisa Miill. Arg. L. B. n. 191, quae geographice latis- 

 sime distributa est, sed specimen Pitcairnense, a Beechey 

 le.etum, apotheciis sporigeris ornatum, essentialiter speciem. 

 Taylori referens, est Parmelia latissima f. isidiosa Mull. 

 Arg. L. B. n. 190 et Lick Afric. occid. n. 9. Sperae 20 — 27 p 

 longae, 10 — 13 jx latae, demum valde pachydermeae. • — Vidi 

 specim. orig. in lib. Tayl. 



1354. Parmelia scabrosa Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 

 1847. p. 162, ex Australiae regione oecidentali ad Swan River, 

 a Drummond lecta, apotheciis junioribus ornata, est Parmelia 

 conspersa y. hypoeloistoides Miill. Arg.. L. B. n. 575, f. 

 isidiosa, laciniis isidiosis. — Vidi specim. orig. in hb. Tayl. 



1355. Parmelia sparsa Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 

 1847. p. 175; Nyl. Syn. p. 429, e St: Vincent insula, est eadem 

 ac Parmelia minor Fee Ess. p. 125. t. 33. f. 3 (non ejusd. 

 Suppl.), s. Physcia adglutinata v. minor Miill. Arg. Eevis. 



