63 



18. Ramalinaasperula Krplh. estR. complanata Ach. et NyL Recogn. 

 Ranial. 



19. Peltigera polydactyla, est P. rufescens v. spuria Korb. Syst. 

 p. 59, sed P. polydactyla v. dolichorrhiza Ny]. ibid, recte detenni- 

 nata fuit. 



20. Sticta Graudichaudii, est Stictina quercizans v. trichophora 



Mull. AiT. L. B. n, 238. 



23. Sticta quercizans, est Stictina quercizans v. peruviana Nyl. 



Syn. p. 345, et quod 1. c. sub Stictinae qiiercizantis v. peruviana enume- 

 raium est, videtur forma normalis speciei, sed specimina sterilia et dein 

 non omnino certa sunt. 



26. Parmelia Borreri v. allophyla Krplh., est P. microsticta Miill. 

 Arg. L. B. n. 100. 



27. Parmelia taractina Krplh., a P. congrmnte Bch. valde recedit, 

 at proxima esi F, conspersae v. hypoclystae Nyl., sed laciniaelongiores, pla- 

 niores et niagis sinuato — pinnatifidae, sinus obtusi, color totius Lichenis 

 minus distincte flavicans. 



28. Parmelia leucopis Krplh., prima fronte raagnitudine forma et 

 colore partium optime refert F. Sontalienscm- Miill. Arg. L. B. n. 934, 

 sed non est microspora. Proxima est P. urceolatae Eschw., a qua differt 

 thallo eentro magis compaginato, laciniis convexulis, margine non undu- 

 lalis, subtus subincurvis ettota longe magis adpressa; apothecia insuper 

 minora el nana sunt, nee poculiformi — cupularia. — Huic insuper ad- 

 mixtum est speciminulum fertile Farmeliae microstictae Miill. Arg., sporis 

 nondum omnino evolutis. 



29. Parmelia Uruguensis Krplh,, habitu referi F. arceolatam Eschw., 

 sed planta est microspora et apothecia margine nigro-ciliata sunt; thallus 

 Whim F. perforatae Ach. refert, subtus autem coloratus est ut m F,corruge 

 (P. hppotropa Nyl.) Mull. Arg. (Fr.), sed apotheciorum margo haud 

 nudus est. 



30. Parmelia latissima Fee, plantam veram Feeanam, fertilem 

 laevem continet, sed etiam adsunt specimina sterilia, medio late isidiosula, 

 quae ad P. praetervisam Miill. Arg. L. B. n. 191 referenda sunt. — P. 

 latissima v. subrugata Krplh. I. c. dein est ipsissima primaria planla 

 Feeana, plenius evoluta, ut in Revis. Lich. Feeanor. p. II jam antoa monui. 



31. Parmelia .versiformis Krplh. praeter reactionem chemicam, cha- 

 racterem systematice nuUius momenti, absolute eadem est ac Parmelia 

 leucopis Krplh. 1. c. n. 28 et dein absolute specifice cum Iiac jungenda 

 est. — Thallus caelerum in iisdem speciminibus et rugosus et laevis ct 

 receptaculum extus primum laeve et dein valide rugosum est. 



33. Parmelia Lorentzii Krplh., est proxime affinis P. mirro. tictae 

 Miill. Arg. et F. Borreri Turn., at thallo differt magis applanato, medio 

 nigrescenti-subcinereo et punctis sorediellis paginae superioris majoribus 

 quam in priore et polymorphis, orbicularibus, oblongis saepeque rimoso- 

 triangularibus praedito, quibas simul ab ambabus statim discernitur. 



34. Parmelia Kamtschadalis Eschw., est var. americana Nyl. Syn. p. 387. 



35. Parmelia cetrata, supprficie suId lente polilo-laevi a planta hujus 

 nominis differt et ad similemP. laevigatam Ach. Syn. p. 21i referenda est. 



36. Parmelia perforata Ach., bene et quidem fertilis adest, at ad- 

 mixta sunt specimina sterilia, quae pertinent P ad P. perforatam v. 

 nlophyllam Mey. et Flot. in Act. Acad. Leopold. 1843 p. 218, et 2^ ad 

 Parmeliam corrugem (Fr.) Miill Arg. L. B. n. 1074. 



