377 
cum intermixtis fragmentulis junioribus Parmelise cervicornis Tuck. — 
Apothecia magis podicellata et dorso rugosa etiam in aliis speciminibus : 
occurrunt ubi simul alia dorso laevia adsunt (ut in specim. Robillardianis 
e Mauritio). 
1642. Parmelia laevigata Ach. f. isidiosa Müll. Arg.; isidium hine 
inde in thallo copiosum, corpuscula cylindrica, 65 « lata, 200-300 u 
longa; receptaculum dorso laeve v. obsolete isidiosulum. — Corticola ad 
Ootacamum in montibus Nilgherries Indiae Orientalis (mmixtis fragmen- 
tulis Parmeliae cetratae Ach.): Foulkes in hb. Kew. 
1643. Parmelia bicornuta Müll. Arg.; thallus omnino lacinioso- 
divisus, dichotome ramosus, subargillaceo-v. obscurato-albidus; laciniae 
sinuato-pinnatifidae, sinubus rotundatis approximatis, lobulis brevibus 
apice emarginato-bilobis, omnes adpressae et planae, laeves, subtus undi- 
que nigrae et usque ad ullimum marginem nigro-rhizinosae; pars 
rhachialis integra laciniarum circ.’ 1! mm lata v. in centro thalli 
angustior; apothecia 2—4 mm lata, sessilia, demum explanata et tenuissime 
marginata; receptaculum dorso laeve et nudum, in margine integrum ; 
discus brunneo-fuscus, nitidulus, nudus; sporae 8-nae, lunato-incurvae, 
10—12 u longae et 2-5! « latae, utroque apice acuto in cornu sub- 
rectum parti cavae ipsius sporae subaequilongum sensim acuminatae. — 
Habitus plantae ut in P. revoluta Flk. et P. Hookeri Tayl., seu P. sub- 
laevigata Nyl., sed sporae peculiariter longe et rigide incurvo-bicornutae 
speciem insigniter distinguunt. — Corticola prope Rio de Janeiro: Leyland 
in hb. Kew. 
1644. Parmelia mesotropa Müll. Are. f. sorediosa Müll. Arg.; 
thalli laciniae margine subincurvo copiose sorediosae (subtus nudae). — 
Habitu bene convenit, at-sterilis tantum nota est. — Corticola in India 
orientali ad Cachar: Keenan in hb. Kew. 
1645. Parmelia amazonica Nyl. Parmel. exot. n. 31, etiam in 
Brasilia tropica a Burchell lecta, nihil offert quo vere specifice distinguatur 
a P. meizospora Nyl. et eadem est ac P. meizospora Nyl. f. isidiosa Müll. 
Arg. L. B. n. 818. 
1646. Parmelia subquercina Müll. Arg.; similima P. filiacese Ach. 
s. Imbricariae quereinae DC., sed tota subtus pallida ibique valide rugosa 
et apothecia novella (copiosa) subpodicellari-obovoidea. — Reliqua omnia 
bene conveniunt; apothecia dorso laevigata, basi nuda, evoluta cum 
sporis ut in P. filiacen Ach., novella autem cum aequilatis hujus speciei 
comparata sunt magis elato-emersa, subglohosa, basi stipitato-constricta. 
Est paullo pallidior quam P. carporhizans Tayl. — Ab affini P. atrichoide 
Nyl. paginae inferioris colore et apotheciis differe videtur. Spermatia visa 
tenuiter bacillaria. — Saxicola in Africa australi: Mae Owan in hb. Kew. 
1647. Parmelia leptophylla Müll: Arg.; thallus argillaceus, ad ex- 
iremitates glaucescens, valde tenuis, irregulariter laciniosus, laciniae ere- 
natae, soredis copiosis isidiosis adspersus, caeterum laevis aut parce sub- 
retieulato-rimulosus, intus albus, subtus undique niger et nigro-vestitus 
aut circa margines brunneo-fuscus; apothecia 2—2'. mm lata, concava, 
margine et dorso soredioso-aspera; discus rubro-fuscus, nudus; sporae 
8 a longae et 5 w latae. — Habitu inter P. rudectam Ach. et P. filiaceam 
Ach. quodammodo medium tenens, sed ambabus multo tenuior, e minutie 
sporarum juxta P. Cubensem Nyl. Parm. exot. n. 29 (Ch. Wright Lich. 
