28 
Numero definitiv staminum ad Sibbaldiam proxime ae- 
' eedens genus, stylorum natura et habitu peculiari recedens. 
+ In honorem diximus Johannis Horkel, physiologiae pro- 
fessoris Berolinensis, qui, omnium certo consensu, sum- 
mis. nostri aevi adnlımeraretur botanicis, nisi gazam im- 
mensae suae eruditionis profundaeque naturae et vegeta- 
bilium cognitionis scribendo patefacere cunctaret; 
SIBBALDIA. 
1. Sıszarnıa procumbens L. 
;; Sibbaldia procumbens et parviflora ZYilldenow. 
Unalascheae Aleutorum in mentium jugis verticibus- 
“ que haud infrequens. 2% 
Speeimina nostra plantae variabilis valde sunt stri- 
8050 -pilosa. Oaucasica (Fl. Taur, Cauc. Marsch. Bieb. 
1. p. 257, $. parviflora PPilld, (specimina Adamsiana Cau- 
casi septentrionalis) 225.. Filld. n. 6805 fol. 2) pilis 
subsericeis mollioribus canescunt, nec unquam. supera fa- 
cie foliorum omnino glabra, vel in Alpibus nosiris, vel 
in Lapponia, vel in Islandia occurrit, plus minusve sem-. 
per strigoso-pilosa. Islandica et Lapponica- inprimis ad 
nostram accedunt. 
AGRIMONTA. 
4. Acnımonıa repens L. © 
‚In Promontorio bonae spei. ad. Hanglip Julio 1821 
florentem legerunt.Mundt ei Maire, Ze’ 
Non possumus quin conjungamus cum vulgari horto- 
rum incola, Agr. repenti Armeniae, üt dieitun, incola, hane 
stirpem Capensem,. in qua et maxima industria aullam 
distinguendi rationem offendimus. 
2. Acnımonsa Brasiliae meridionalis »illosa, a Sello- 
wio missa, ab omnibus reliquis florum parvitate et: totius 
plantae eximia densissimaque villositate  longe’ recedit. 
