197 
eerlis possint distrahi limitibus. 'Ires autem sunt hae 
formae vel subspecies, quarta accedente, quae, fructu non : 
viso, ulterius ergo recognoscenda, vegeiatione eeterisgue 
convenire: videtur. 
A. Poramoceron Proteus lucens. Auct., foliis Ian- 
ceolatis ovalibusve maximis eximie mucronatis snbsessili- 
bus, omnibus demersis. 
B. Poramoceron Proteus Zisii M, et K., folis mi- 
noribus lanceolatis acutis mueronalisque, superioribus exi- 
mie pedunculatis, omnibus pellucidis, 
©. Poramocxron Proteus heferophylius Schreb., fo- 
kis parvis, inferioribus laneeolatis sessilibus acutis, superi- 
oribus saepius longe petiolatis natantibus coriaceis. 
D. Poramoceron (Prateus?) curvifolius. Hartm, 
foltis inferioribus’ovato-lanceolatis semiamplexicaulibus acu- 
ts, superioribus subnalantibus spathulatis in in peliolum at. 
tenuatis, pedunculis minus incrassalis. 
Omnibus, praeter P. curvifolium vecognoscendum, 
est eadem fruetus siructura, qui magnitudine variant, in 
lucente magni, axi sesquilineari; in Zizii minores; in he- 
terophyllo minimi, axi 2 lin. metiente. 
Adn. Post formam primam lueentem, de sürpikus 
nonnullis exotieis ulterius vecognoscendis disserimus, quas 
habitu‘ cum hac forma magis convenientes, tamen nen 
jam sociendas designamus. P. Gaudichaudi inter illas 
Praesertim species exit distimguenda pedunculo aequali. 
A. P. Proteus lucens Tab. P. f. 16. a. d. Radix re- 
pens, Canlis a prima inflorescentia semel- bis dichotomus, 
ramo altero abortivo (semel specimen vidimus inflorescentia 
uniea terminali et alari, ranio utroque evoluto sed sterili). 
Caulis erassus, teres, ramosus, foliosus, internodüis super \ 
oribus quam folia mullo brevioribus. 
'Folia membranacea, tenuiter serrulata, nervosa, rei. 
«ulato-venosa, Nervi ulrinseeus 3 —— 4, quarle submargi- 
