227 
licari et 8 lin. lata. Peduneulus 4 pollicaris, spica polli. 
“eari. ‚ Specimen vidimus unicum. 
Explicatio iconis nostrae Tab. pl. F.26.— 0) nux 
magn. nat. 5) eadem aucta. c) eadem aucta nauco deraso, 
d) ejusdem auctae sectio horizontalis. e) isdn auctae 
nauco deraso sectio perpendicularis. 
Poramoseron pensylvanicus. Willd. kb. n. 3192. excl. 
" specimine infimo. 
Quae hoe sub nomine in herbarlis' nostris asseryantur 
specimina a Matth. Kinn lecta, infima caulis parte carent, 
.qui a prima inflorescentia ter dichotomus, zamo altero de- 
ficiente. Kolia igitur ommia natantia, oblongo-Ianceolata, 
2% poll. longa, dimidium lata, lange peliolata, nervoss, 
Niervis subtus prominulis, supra laevia. Petiolus basi ea- 
nalieulatus. Stipulae citins putrescentes, in summitatibus 
tantum obviae. Pedunculi teretes, aequales, petiolis aut fo- 
lüis saltem breviores. Spiea densi- et multiflora, cylindrica. 
Specimen e Carolina septentrionali ad hune ducimius 
pensylvanicum. Folis- est instruetum inferioribus grami- 
neis, Jinearibus, ulringue' aitenuatis, 5 nerväs, spatio inter. 
neryum medium et laterales proximos insigniter cellulose- 
“ reliculato, zeliquis interstitiis varis venis percursis. Spica 
infima® saepe. e pari hotum foliorum provenit, aut altero 
jam in forma natantium transiente, altero gramineo ad- 
hue. Ramus elongatus a. prima inflorescentia exsurgit, 
iterum spica‘ et foliis nälantibus instrucius, quae üs P. 
Pensylvanici satis similia sunt, Omnia reliqua ut in ilo, 
Fructus non visus, 
Poramoszron syriacus. 
Pötamogeton, quem amieissimus Ehrenberg ad Bairut 
Majo mense primam. edentem spieam florentem legit, foliis 
cum stirpe Capensi belle convenit, quae paululum angusti- 
ora, vix minora diei possunt. Habitu autem differt, quod 
loci natalis condilioni, diversogue erescendi mado tribuen- 
15” 
5) 
