37 



lis 2 — 3 uncial ibus; slirps arctica in Groenlandia, Islandia, 

 Lapponia, florae alpinac montium meridionalium aliena. 

 Folia cotyledonea connata, pcrsistenlia; caulina allerna, 

 inicrnodiis, in planta adulla elongatis, multo breviora, 

 ochrcala, ochreis laxis. Rami axillares nee oppositifolii, 

 pedunculus, qui oppositifolius posset nuncupari, revera est 

 ierminalis, elongalus, capitulum florum ferens, foliis flora- 

 Hbus saepius quatuor pluribns quasi involucratum. E cau* 

 linorum foliorum axillis non ramigeris flores erumpere 

 solent, rami abbrcviaii capilulum terminate. Ramtficatio- 

 nis igitur lex pkiribus Polygonis Polygoneisque solita. 



POLYGONUM. 



(C F. Mcisncr JVlonPgwphwo Generis Folygoui Prodromus. Generao 



1826, 4to.) 



Scciio L Bistorta. . 



1. Polygonum Bistorta. h. Meismr Monogr. Polyg. 



Prodr. p. 5i. n. 1. 



Polygonum elUpticum Wild. Herb. n. 7626. Spn 



Syst. % p, 253. 



In Americae littore ad Promontoriura Espenberg et 

 in Asia ad Sinum St. Lauventii ipsi leghrms specimina, 

 quae nostns indigents multo minora, semipedalia, foliis 

 radicalibus minime luxuriantibus. Pol cllvptiami Hb. 

 Willd. planta Pallasiana e Sibiria oriental est P. Bi- 

 storta, specimina inter arciica nostra et mdigena elatiora 

 sunt intermedia. Nomen P. ellipticum vero, e foliis ra. 

 dicalibus plantae aUenae junioris (forsan Valerianae capx- 

 tatae Herb. Willd., variet. V. Tripteris? quam ex arcticis 

 quoque retuUmus plagis) subpmctis depromtum, mfeHcis- 

 simatn. Folia ipsius Bistortae multo longiora, acutiora, 

 coriacea breviusque petlolata; ilia false adposila, elliptica, 

 °Uusa, brevia, tenuiter membranacea et Ion gc petiolata. 



