39 



t 



glabrescentibus , in nervis et margin e pilis brevioribus 

 parce obsilis. Panicnla parva inter folia late*. Ochreae 



subglabrae. ■ • 



Adru Fagopyrum arnienum erectnm ramosum et mul- 

 tifloram Persicariae foliis Jffb. Gundehheimer , quod sine 

 dubio est*. Fagopyrum orientale ramosum etc. Tournef. 

 Cor. 39., false ad P. divarication ducitur in Sp. pi. ed. 

 ' W. % p. 451. , pertinet ad P. alpinum All. nee varieta- 

 tem hujus speciei sistit, cujus patriae igitur addenda 



sunt Armeniae montes. 



Addimus notas nonnullas in species Monographiae 



auctori incertas ex Herbario Willdenowiano. 



Polygonum sericeum. Pallas, Meisner I c. p. 58. 

 Nullum dubium, quin Gmelini icon III. t. 9. f. 2. ad banc 

 plantam pertineat, cujus superbissimum specimen exstat 

 in Herbario Willdenowiano n. 7678. sed floriferum modo, 



■i 



nee floruit in Horto nostro botanico introductum, quare 

 de sectione ad quam pertineat et nos tacemus. 



Polygonum coarctation Willd. Meisn. I c p. 58. 



Achaenia quae aperuimus inania, erant triquetra, 

 mucronata, faciebus oyatis, angulis acutis, calycem i.ndu- 

 dentem vix superantia, brunnea, glaberrima, laevia, nitida. 

 Folia sunt breviler petiolata ad summum 3 J poll. longa 

 | poll, lata, acutissima. Valde affine est P. .crfissifolio 

 Murr. (rumicifolium Hb. Willd.) cujus vanetas esse vide- 

 tur, foliis majoribus magis acutatis et panicula magis com- 

 posita densiori compacta insignis, ad basin foliorum enim 

 mdimenta auricularum s. lobulorum lateralium (quibus 

 folia fiunt hastata) in nonnuUis jam ammadvertuntur. 



Sectio IF. Fagopyrum. 

 Polygonum Fagopyrum L. Meisn. /. c. p. 61. 

 Polygonum acutatum Lefan. Sem. Cat. anni 1820 

 & 1824 seq. {wmm tantwii), eadem planta ac Poly* 



