176 



§am mucor dilutus denuo opacitatem assumsit Ubique 

 per mucorem ilium, praesertim versus margiuem, puncta 

 obscura dispersa erant, quae cellularum minorum contenta 



esse, agnovi. 



Praeter diflerentias jam allatas inter frondem junio. 

 rem et adultam hanc quoque me observasse credidi, 

 quod in partibus adultis plures cellulae obscurae inter pel- 

 lucidas invenirentur, quam in junioribus; qua de re tamen 

 postea dubius f actus sum. 



Memorabilem differentiam structurae inter nae inter 

 frondes fuscescentes et vires centes, quae rariores sunt, de- 

 texi, qua de re infra. 



Inter hue usque narrata ante omnia distributionera 

 mucoris colorantis exbibeo. 



Color Fuci non disseeti solummodo in partibus exterio- 

 ribus sedem babet, nee a distributione cellularum depen- 

 det, sed ratione in has nulla per cellulas et intersliUa 

 aequali modo diftusus est. Centrum rugit, peripheriam pe- 

 tit; vis ilia mucoris e'entrifuga, quam in Algis tarn saepc 

 offendimus, in Fuco nostro non solum in mucore cellula- 

 rum singularum," sed etiam in ilia materia ad ambitum 

 Fuci sine ratione cellularum dispersa invenimus. An nui- 

 cores diversae natuTae? an conpexus aliquis inter eos da- 

 tur? Ad quaestiones has hoc modo respondeo: Cellulas ob- 

 scuras minores inter pellucidas majores pro cellulis serius 

 formatis habeo. Crescunt, dum mucor earum peripheriam 

 petit: inveni certo hinc inde cellulas tales media parte 

 pellucida, ambitu obscuro. Sic cellulae isiae majores pel- 

 lucidae oriuntur. Memorabile est, cellulas majores plerum- 

 que globosas esse, dum opacas minores angulatas invene- 

 rim. Vis centrifaga mucoi-is singularum cellularum iu to- 

 tals Fuci spatio Tepetitur; mucor singulas cellulas, ut nutf 

 videtur, fogiens, versus ambitum Fuci colligxtur; partes 

 relinquit, tpli obediens, el mucor in cellulis denuo oruxs 



