221 



pafcentibus majoribizs, in nodis caulis nervisque foliornra 

 crebris, per paginam dispersis. An junioris solummodo 

 stains differentia? 



% Galium trifidum L., Wahlenb. Fl. Lapp. p. 47., 

 Fl. Suec. 1 p. 8$\ Mert. et Koch FL Deutschl. 1. p. 

 7721, Oed. FL Dan. t. 48. 



Ex Unalasehca, ubi frequeas, specimina retulimus 

 numerosa, Suecicis vegetiora, 6—9 pollicaria, imo pedalia, 

 foliis inslructa majoribus latioribusque, semipollicem longis 

 et ultra, saepe in caule quinis, nonnunquam senisj flore 

 fructuque majoribus, pedunculis minus gracilibus minusque 

 clongatis, haud raro bifloris, sub fructificatione, ut in euro-* 

 paea stirpe, recurvis: ceteram baud diversa, Pedunculi 

 axillares in bac specie rcvera sunt rami abbreviate, verti- 

 cillo foliorum aborliente, pedicello solitario terminati, vel 

 vcrticillo plus minus ve depauperato pedicellis bhris ter- 

 nisve, tcrminali fructifero, lateralibus axillaribus saepius 

 abortientibus. M. Kinn ex America septentrionali (Phila- 

 delphia?) specimina misit ad amussim cum Unalascbcen- 

 sibus convenientia. Alia est species Galium tinctorium, 

 WilM. herb. n. 2700, quani et sub G. Claytoni Michx. 

 nomine e Philadelphia provenientem nobiscum celeberr. 

 Bernhardi communicavit : corollis quadrifidis majoribus, 

 caule superne pedunculisque laevibus, inflorescentiaque 

 magis terminnli diversa. Syuonymiam auctorum Florae 

 Americae bore alls prop on ere vix audemus. An Gal. 

 Claytoni Michx., ut apud Pursh (Flora 1. p. 103J, G. 

 trifidum americanum et vuialaschcense nostrum? ad quod 

 rcducendum Galium tinctorimn Richardson in Franklin 

 Journ. Append, bot. p. 732. (R. Brown verm. Schrift. 1. 

 p. 473.), quod secundum Roem. et Schult. Mant. 3. p. 161. 

 .ad G. Claytoni ab ipso Richardsonio in altera editione 

 (App. bot. ad Frankl. Journ. p. 4.) reducitur. 



