t 



i 



371 



Chile, nee ullibi non obviam. 



7. Iuncus tenuis Willd, sp. pi. 11. pag. 214, E. M. 

 junc. pag. 44. 



I. bicomis Mich. bor. amer. I. pag. 191, De La 

 Harp. I. c. pag. 60. 



Habitus stirpis hujus valde varius, quum prae reliquis 

 a varia bractearmn infimarum lotigitudine pendeat, sequen- 

 tes distinguere varielates juvabit. 



«. bicomis: spatha bracteaque proxima elongatis. 

 Est forma solennis* 



p. muJticornis: spatha bracteisque pluribus elongatis. 

 Sponte rarius, nee nisi in term calidioribus occurrere vi- 

 detur. In horiis saepe var. «. in banc var. |3. sensim 

 nuitaUn*. 



% unicornis: spatha sola modice elongata. Forma 

 rarissima, quam ex Brasilia reportavit amicissimus Adelber- 

 Jus de Chamisso, el in regno Mexicano quondam legit b. 

 Haenke, Quam ad varieiatem valde vereor, nc pertineat 

 I. imbricalus De La Harp. 1. c. 61. Nam et vulgaris for- 

 mae periantblum, simulalque margines in capsulae matu- 

 r ae parietibus omnino explicati, nee jam injuria quadam 

 laesi sunt (quo solo stadio omnium specierum firmam 

 praebet diagnosm), nnnquam observavi Iineari- Ianeeola- 

 tunvsed constanter ovato- lance olatum, marginibus tenuis- 

 simis pellucidis, capsulamque non sphaericam ," sed trique- 

 tro - ellipsoicleam. Substantia pericarpii plerumque quidem 

 tenuis est, interdum tamen etiam in varielatis «. specimi- 

 nibus pareius nutritis panllo crassior evadit. Nil igitur 

 inter I. tenuem et imbricatum superest discnminis, prae- 

 ler capsulam hujus apice retusam, lllius obtusam. Quod 

 quidem summi moment! est. At quum hie nullo prorsus 

 alio comitetur, quumque saepius in variis luncis capsula- 

 rum valvulae, dehiscentia vel jam incoepta vel propius 

 imminenle, plus minusve apice into?qucri soleant., non 



