79 
duis est munitus, quibus dejectis e cupula margine trun- 
ealo orieniem credis. Stamina numerosa, in masculis 
floribus totum explenies spatium internum, semper recta 
et in alabastro. Filamentum basi angustum, filiforme, sensim 
apieem versus dilatatır alque conneetivum efformat, cui 
lateraliter aniherae loculamenta sibi opposita et rima Ion- 
siudinali dehiscentia ita sunt affıxa, ut apiculus conne- 
elivi ea superat, 
Ciuusıa alba West lc. p. 31% 
Cuormmırın Calaba FFest I. c. p. 292, 
ERYTHROXYLEAE. 
(DC. prodr. 1. p. 573.) 
ERYTHROXYLUM L, DC. c. 
38, EnvomozyLun brevipes Bertero, DC. I. c.? 
Erythroaylum. areolatum Hb. PPilld. n.8873. fol.1., 
speeimen Vahlianım, exacte convenit cum planta nobis- 
cum ex insula Si. Thomae communicata, sed auctorum 
deseriptioues venas duas Iaterales nervo subparallelas pos- 
unt, quas nec in Willdenowianis nec in nostris videmus 
Speeiminibus; in altera igitur seclione speeiem reperiun- 
dam eredidimus, nec nllum aliud similius reperimus Ery- 
throxylum, quam illud Domingense et Portoricense, valde 
affine dictum Er, hypericifolio Mauritiano, quod in Hb. 
Wild. n. 8874 possidemus. Sed folia tribuuntur ill 
5 — 6 lin. tantum longa, quae in nosliis ad pollicen 
üsque elongata offendimus, quod vero vix ullius foret nao- 
menti. Non praetervidendum ceierum, Jacguinium in de- 
Scriptione Zr. arcolati in. Stirp. Amer. expressis verbis 
haee adnolasse: „Folia etc. doxso leucophaea tribusque 
Iineis longitudinalibus basi et apice unitis (interdum ab- 
sentibus!) insignita, alterna eic,” quo evincitur, Tineas 
