143 
gine revolutis; peduneulis ultra folia elongalis, dein ple 
rumque reflexis. 
Planta herbacea, tota plus minusve pilis brevibus 
subulatis arcie adpressis pubescenti-strigosa, strigis in ra- 
morum summitalibus, foliorum nervis, pagina superiori 
(praecipue foliorum juniorum), pedunculis, calyeis tubo, 
densins dispositis, religuis in partibus dispersis et aetate 
rarioribus. Specimina, quae habemus, caules sisiunt, semi- 
pedales pedalesve, basi terrae incumbentes, ıhizoma quasi 
formantes e caule vetustiori (tunc ex nodis infimis radieu- 
las paucas agentes), aut in radicem teretem Hlexuosam ni- 
gricantern vix ramosam, parce fibrillosam abeuntes; majori 
superiori parte aut erecios: aut adscendentes, foliosos, nunc 
simplicissimos, nunc saepius rariusve .dichotomos, subqua- 
drangulares, internodiis ad maximum pollicaribus, interdum 
basi ramorum cauliumve nonnullas tantum lineas allis. 
Folia brevissime petiolata, lanceolato-oblonga, oblusiuscula, 
basi in petiolum attenuata, margine revoluta, ad summum ' 
bipollicaria, 4 — 5 lin. longa plerumque minora, nervo 
venisque utrinsecus eirciter 6, vix subtus prominulis in- 
Sienita, nervo medio supra prominulo, venis subimpressis. 
Petiolus 1— 14 Iin. longus, subtus convexus, supra cana- 
lieulatus. Stipula: margo rectilineus laxiusculus petiolos 
Commeetens, quo in medio muero. subulatus 2 lin. eireiter 
longus est posilus; eodem modo ac reliquae partes est 
Pübescenti-strigosa. Peduneuli ex alternis axillis nune per 
tolum caulem, nunc in apice, nunc sparsim hinc inde pro- 
venientes, nudi, subteretes, foliis longiores, prius breviores 
erecti, dein elongati (ad 3 usque poll. exiensi) reflectun- 
tur. - Flores 10 — 12 pluresve in apice peduneuli sessiles, 
&lomerato- capitati, bracteis aliquot linearibus brevibus siri- 
8osis: suffulti. Calycis tubus subgloboso-ovoideus lineam sub 
antkesi longus, dense strigaso-pilosus; limbus 4-fidus, 1a- 
Cinäis linearibus, acutiusculis, tubum calycis superantibus 
