149 
MORINDA 
(Charact. Gaert. I, p. 144, T. 29, fig. 1, . B. &. 
Nov. Gen. et Sp. 3, p. 296.) 
Oppositifolia dieitur inflorescentia plurimis Morindae 
speeiebus communis. Sie res se habet. Stipulae intra pe- 
tiolos connatae vaginulam sistunt, dilatatis interpeliolari- 
bus laleribus in lobos rotundatos vel acutos auetam. Ca- 
pitula florum solitaria, alterna, ex interiori sinu vaginulae 
erumpunt, folio ejusdem lateris utplurimum abortiente, al- 
terius lateris evolulo. 
1- Moxısoa ceitrifolia L. et auct. Gaerin. I. c. — 
Forst. de plant. esc. p. 41. — Lour. Cochin. I, p. 174, 
— Burm. ind. p. 5% — KRosxb. fl. ind. 2, p. 196. — 
Blume Bijd. 16, p. 1005. 
Cada pilayva Aheed. Mal. }, p. 97, 1. 52. 
Banculus latifolia Aumph. Amb. 3, pag. 158, t. 99. 
(mala icon, natura ter minor). 
Morinda arborea L. fl. Zeil. 
E Radack atque ex O-Wahu speeimina retulimus. 
Stirps in India maxime orientali et in omni Polyne. 
sia vulgaris, spontanea passimque culta. Tinctoria apud 
O-Waihienses fulgentem solvit rubrum pigmentum, quo 
Yirtle eingulum infiei solet; eultamque- invenies. Ajebant 
fructus esse edules, crudos probavimus ingrati, vix tolera- 
bilis esse saporis. Apud Radaccenses iaulilis alque neglecla. 
Nee penuria docuit eos fructus comedere. 
2."Monmos dracteata Roxb. fl. ind. 2%, p. 198 Blume 
Bijd. 16, p. 1006. j 
Banenlus angustifolia Rumph Amb. 3, p. 157, t. 98 
(mala icon, natura ter minor). 
E ‚Lugonia retulimus specimina. 
Superioxi specie negleeta, hanc in Indiae maxime orien- 
talis insulis esse linetoriam Rumphius I. e. refert. 
