516 —— 
- DE MEYNA ROXBURGHI. 
.. CANDOLLIÖ SUMMO. BOTANICO S. P.D. 
+ SEHLECHTENDALIUS. 
nd un Pe ur 
»:-Progressum . Teisesse, « vir. aestumatissime, usque- ad 
illam :maxime -naturalem :sed aegre- dispescendam ‚Rabia- 
cearum familiam, abs Te comperi, statimgue Tecum 'com- 
- municavi,quae juncto. amiei studio de hac grege'in pu- 
blicum sint prolata, Tecumque nunc iterum commimico 
noliuncalam nuperrime- ex herbario - Willdenowiano hau- 
stam:' Diandıiae elässem -fortuilo volvenli obviam- venit 
Meyha-spinosa Roxbwehii, -quae tantam: cum Rublaceis 
nonnullis illico praebuit similitudinem, ut ‚accuralias. ad 
examen 'inyitarel. Genus in-pluribus operibus frusira quae- 
sivi, pauca tantum (de hac stirpe Linkius ‚offert .(Jahrb. 
d. Bot. Heft 3. p. 32.) quam pone Sideroaylon ponen- 
dam jubet; nomine in Meyniam mutato (guum jam nobis 
sit Mayna) Schultesius ad Sapoteas eam dueit (Man- 
lissa prima); Roxburghius vero in Florae Indicae primo 
volumine Meynae nomen, nee inler genera nec inter vet- 
nacula nomina prodit. Miratus insuper, planlam exisiere 
Rubiaceam diandram flore reliquo pentamero, in spee 
mina Roxburghiana accuratius inguisivi staminaque 5, uno 
alterove tantura fortuito rupto, e fauce albo-villosa vidi 
emergentia, summamque vidi cum Canlıio Vangueriaque 
alfinitatem. Nova face accensa alierum Florae Indieae 
volumen perlusirari, nec inter Canilia ullam nostrae St 
milem reperi stirpem sed, in Fangueria spinosa, QU° 
Bengalis Yuyna, Meynam. spinosam Roxburghit et Ber 
