196 
CONOCARPUS DE. 2. c. p. 16. 
4417. Conocarrus erecta DC. 1. c. 
Folia et juniora in nostris Thomasianis speciminibus 
omnino glabra, figura variantia, obovala obtusa aut elliptica 
utrinque zcuminata, basi semper in petiolum brevem atle- 
muala eummgte marginanlia, in hoc margine utrinque una 
rarius duae glandulae, sibi haud oppositae, erassiusculae 
medio collapsae aut poro quasi apertae, similes glandulae 
poro apertse (scrobiculi) in axillis venarum majorum et nervi 
medii paginam inferam ornant. Pubescentia subsericea 1e- 
nuis in ramulis inflorescentiae praesertim in pedunculis sub 
florum capitulis adest. Petiolos foliorum panieulam comi- 
tantium eadem pubescentia interdum invadil. 
LAGUNCULARIA Gäzrtn. DC. I. c. p. 17. 
118. LucuncuLarıa racemosa Gärtn. 
In littoralibus maritimis insulae Stj. Thomae 
Peduneuli simili modo ut in Canocarpo glandulis dua- 
bus sunt instrueti, minoribus vero, in pedunculo nudo 
prope laminae basin sitis sibique magis approximalis. 
Serobieuli axillares nulli, sed marginem laminae versus 
puncta elevata in uirague pagina animadvertere licet, quae 
in infera poro apertae saepius reperiuntur, am glandulae? 
Folia omnino glabra, Spitae sparsiflorae axillares opposi- 
tae, et terminalis trichotoma, ramis cum calyce argenteo- 
sericeis. Flores ebracteati dicuntur, sed bracteam parvam, 
late ovatam, acutam, minus sericeam, fuscesceniem, 5Ca- 
niosam, patenten, mox decidaam, sub alabastro saltem 
videbis. 
RHIZOPHOREAE B. Br, DO. 1. 0. p. 31. 
RHIZOPHORA L., DC, L «. 
119. Ruızopnora Mangle L. 
