687 
| Meillisaepius folis parvulis aucli, ramulorum propullan- 
lantium indielis. Fructus obovatus, basi acutus alboque 
membranaceus et glaber, sursum hirtus, in summitate den- 
tibus calycis obsoletis coronatus, apice septicide dehiscens,' 
inferne (a medio eirciter) clausus, loculis dissepimento a’ 
valyularum marginibus separabili libero disjunctis, hinc j 
differentia aliqua a meris Borreriis, quibus dissepimentum | 
distinelum nullum, sed e marginibus inflexis formatum. 
Novum genus, si ex fruclus vario dehiscentiae.modo genera 
formare pergimus. Semina solitaria in quolibet loculo ( 
oblonga {usca, dorso convexa et transversim rugosa, ven 
tre sulco profundo exarata. ’ % 
SPERMACOCE. 
(Cham. et Schldl. Linn. 3. p. 355.) 
147. Spenuacocz Zenuior L., Cham, et Schldl. 3. p. 
357, Planta ex hortis jam neta. \ 
DIODIA. 
(Cham: et Schldl. Linn. 3. p. 344.) 
148. Diopis rigide Cham. et: Schldl. 1. ce. Species 
laltus per Americam divulgata, caule procumbente fruti- 
©050 ramis erectis adscendentibusve. Notandum in Brasi- 
Iia ad Bahiam a :Gomezio esse lectam alque cum Hoff 
mMannsegsio communicatam. 
ERNODEA. Sw. fl. ind. oceid. 1, p. 223 t. IV. 
149. Envopzr Zittoralis Sw. 1. c. p. 224, Hb..W..n. 
2312 spec. Swartz, Fructiferos tantum accepimus 2amoS. A 
CHIOCOCCA HBK. nov. gen.:et sp: 
" 200, Cntocooca racemosa L., Cham. et Schlül. Linn. 
4 p. 13, Frutex in Antillis atque eirca sinum Mexicanum. 
Alfnitate maxima jungitur cum Ch. anguifuga Marti, prae- 
