710 
cum A. camarophiyllo divmans; hujus esse slatuin in- 
fantılem, jam cerlissimus lestor. 
148. 4. vitellicolor 1. c. . 
-A. hypothejusS.M., absque dubio; nil, ipso monente 
'Auclore, obstat, nisi quod fungum variabilem dixi, 
quod Auctor denögare videtur. Sed et in Suecia et 
"in Germania plutimas vidi formas, quas Auctor facile 
‚distingueret, inter quas et ipsius A; bufonius infra, — 
Sie in ‘parle secunda ex speeimine sieco concludit, 
"meum Polyporum amorphum non irregularem esse 
indeque D. aureolum dieit; at si species isla genuino 
“"ambitu cognita fuissel, non infra ipse 2. amorphum 
'nomine P. irregularis (Mye. Eur. II. p. 60, 75) ut 
“ speciem distinefam descripsisset. 
149. 4A. Imacinus 1. c. p. 94. 
A. olivaceo. albus S.M.; nee primarius A. Kmacinus 
Scop, qui deinceps cnm variis commutalus, erroneae 
descriptionis synopseos fungorum ansam dedil, Hin 
‘nee Äuctori nec alis talis fungus, „stipite Lransver- 
"sim rimoso” elc, obviam venil; baec enim est nola 
"4. colliniti. Est itaque subspecies * olivaceo-alba 1. 
€ p- 95 normalis species, et forma primaria delenda. 
153. A. commistus \. e.’p. 97. \ 
"Varivlas A, amari. S, M, et Mye. Eur. p. 107: 
154. 4. ficoides L, c, “ 
A. pratensis Syn. fung. (abi oplime limitator) ei Syst 
Mye. (ubi genuino ambitu sumitur); at in praesenli 
opere varietates istas levissinas, colore tTanlum rece" 
dentes, polins excludere vult. Iloc vero loco, ul ple- 
tisque, voleriorem Aucioris delerminalionem longe 
Praefero; in Suecia meridionali saepius cinerascil; IR 
media albeseit (Wahl, Suec. n. 1690); tales lorma® 
albentes nunc ad 4. virgineum \wahuntur 
156. A. nemoreus I. c. 
i 
| 
