201 
eainalis, margine serrulalo -scabris apice subulalo-acumi- 
nalis, Doribus subcorymbosis, calycis laciniis margine mem- 
branaceis ciliatisque, obtusis 1. acntis }. acuminatis. 
Diosma oppositifolia L., B. et W.L c. p. 31. 
Diosma rubra L, B, et W. lc. p. 40. 
Diosma longifolia Wendl,, B. et W.l.c. p. 43. 
Diosma ambigua B. et W. 1. c. p. 42. 
Diosma hirsuta L., B. et W. 1. c. p. 38. 
Copia speeiniinum a Bergio, Mundtio et Mairio, Lich- 
iensteinio, Chamissone, Krebsio, Siebero, Ecklonio col. 
lectarum cerliores sumus faeti, differentias inter species 
supra conjunctas, quae ab auctoribus in forma laciniarum 
calyeis, in capsularum eornubus, in majori minorive pilo- 
zum quantitate, in foliis longioribus brevioribusque ponun. 
tur, in aliis quidern speciminibus sirenue observari, in aliis 
autem aliter esse conjunctas, sie ut formae intermediae, 
ambiguae, dubiae justo frequentiores sejunclionem specie- 
rum solilo jussoque more perficiendam impediunt et ve- 
tant, Lichtensteinii ipsissima exemplaria ad D. oppositi- 
foltam laudata hujus characteres haud praebent sed aliam 
ad formam sunt vocanda, Mera D. oppositifolia hortorum 
videtur progenies, quum vix’ in omni reliqua turba similis 
talycis formatio obviam iret, sed plures breviter ostende- 
tunt protractum acumen, plures nullo modo emergens s. 
kacinias obtusas. Pilorum copia major in paucis reperi- 
tur, plures vero apices ramorum hirsutiores praebuere. 
Corauum direotio ex magis minusve provecia maturitate 
variabilis; sacpe et totius capsulae in eodem frulice for- 
ma ludit, hinc et facilior e cornubus petitus character fal- 
lax atque husorius, quae obtusa, brevia zecta aut extus 
palentia, elongata erecta aut apice'uncinata deprehendi. 
mus. Sequentes formas, saepius inter specimina repeli- 
tas, verbis depingimus, haud nescii, formas conneclentes 
frequentissimas esse et varietates hine stabilita difficiliores. 
