418 
’ 
us” Lin. H. Cliff et Roy. Lugdb., dubium est. Planta, 
tanta pedunenlorum fructus longitudine pollens, vix mibi 
inter Physalides Indiae orienlalis occurrit, neque figurae 
assentiunt citatae. Fortasse error subest calami aut typo- 
grapbi. In deseriptione Hermanniana caulis glaber perhi- 
beiur, neque foliorum guidem pubescentia laudatur, flores- 
que et fructus brevibus pedicellis innixi depinguntur. Sed 
petioli revera longiores sunt in his omnibus, ut facile cre- 
derem, hos potius, quam pedicellos, hoc Ioco subintelligi 
voluisse. . Quibus assenlit phrasis Milleriana (Diet. n. 11.) 
„ramosissima, foliis ovalis acuminatis subdentatis, petiolis 
longioribus.” 
Dillenius, 7. Elth. p. 13, Hermannum corrigens, hir. 
‚ sutam esse docet jplantam ab eo depictam, neque glabram, 
ex. quibus sequitur, Physalidem villosam Mill. et Roth. 
olim eodem nomine venisse, Hanc posteriorem igitur, a 
Länneo (si pedunenli Iongitudinem immensam demas), sub 
Physalidis minimae nomine descriptam, Ph. minimam 
vworandam esse, nullus dubito. . . 
Adnot. 3. In Herb, Willdenowiano nomine Physali- 
dis angulatae exempla duo occurrunt, quorum alterum 
Ph. indicae est, ex India orientali a b. Kleinio missum 
alterum Ph. viscosae Jacg. seu Ph. Jacquini Link. ( Ph. 
viscosae ß. pennsylvanicae nob.) 
Adnot. 4. Corolla-omniao immaculata Iutescens pel- 
hibetur ab anctoribus Florae Ind, or., et mibi quoque ta- 
lis visa est. Sed eadem ab Hermanno „fuseis in fundo 
maculis inscripta” dieitur; neque. „aniherae coeruleae”, ut 
apud Linneum legimus, nobis videbantur, sed: Iuteae. La- 
tent itaque sub hac specie et aliena Physalidis sequalae 
indieia. un , 
‚Adnot. 5. Stigma integrum, quo- charaetere Physalis 
minima in Fl. Ind. 1. ce. maxime distinguitur a Physalide 
