.282 



Andi^opogon mai^mains Steud. iiiFlora 1820. II.;?. 472. 

 ». 67." EcU. Herb, Cap. Un. kin. n, 920.) 



Iwarancussa As. res. IV. p. 109. 



Zwisdien Getiiscli; an Irockncn slelnigen Stellen der 

 aweitcn Hohe auf der nordlichen Seile des Tafclbeigcs, 

 SeptcmbyV; in der ICluft nach det Plalle'des Tafelberges, 

 vierle HoBCj Novembrl; sandige steinigp Stellen der zwei- 

 ten Hohe am Teufelsberge, Januario. Ecklon. — In L^n- 

 gekloof, Krumnvler c£ alibi, Novembrij Decembri: Tbun- 

 berg- In monlibus Indiae septenlrionalis inter Raplee rJvum 

 el itugura montium (Blane), cirCa Hurdwar (Boyd), floret 

 leirtpore pluvio. Roxburgh. 2j.. Vidi exempla pU.: Ecklo- 

 niana duo; Thunherglanum in Herb, Willd. inter cxempla 

 Andropogonis hicornis observavi. Conf. Agrostoh Bras. 

 p. 3'S^. Observi II. -^ CoUlur in horMs, civca urbem Ca- 

 pitis bonae spei dicuntque radicem eins odoratam remedio 



esse contra cimices. ' 



Descriptionibus Roxburghianae et Willdenowianac 



haec; addenda sunt: Rhizoma et folia aromalica sunt, odo- 



r 



Hs satis fortis, nee vero gratissimi, sed cum ferulacei ali- 

 quo misti, quae fortasse fuit causa, ut Roxburgbius spe- 

 ciemi alteram , in horlis obviam folirsque suavissimis gra- 

 lam, Schoenanlhi nomitte contra senlentiara Linnei decla- 

 ralana appellaret Folia radicalia culmi fere allitudinis, 

 lineares; haruni vaginae basi saepe hirlae. Rami pianicu- 

 lae evecti, solitarii, compressi, glabrlj apice bifido-fascicu- 

 latii singulis ramis iterum bifasciculatis. Bracteae com- 

 munes folia sunt, culmuia. aequanlcs, ramo sue. longiores, 

 vaglnis in superioribus sensim auclis ramum superantibus; 

 bracteae propriae divisionum et parium spiculamm merae 

 vaginae lanceolatae, acuminatae,slrialae, glabrae, men*- 

 branaceo-scariosae, ramulum splcasque euas aequantcs* 

 Spicae geminae , sien'iipoUicares circiter. Rbacbia piJpsa, 

 ad spicularum insertionem barbata, piKs albis. Splculac 



