181 
possis addicere generi obovato-cuneata. -Species rite co- 
gnitas eas tanlum agnoseimus, quarum foeminae sunt notae, 
reliquas dubias et ultra inquirendas reponimus. Si respi- 
eimus in species Brasilieuses, respieiendum erit in illas a 
variis aucioribus tum a celeberr. St. Hilaire in Flora Brasi- 
liae, tum ab oculatissimo Martio in Noris generibus propositas: 
a. Clusia rosea StHil. Fl. Bras. I. 316.; haec omnino 
differt a planta Jacquiniana (Amer. p. 270.) novamque sistit 
specierm, guam Zilarianam nuncupare mallem, multis rece- 
dit notis illius floris foeminei deseriptio ab illa Jacguini, 
ita ut facili negolio optimam prodere possis diegnosin, super- 
venit quod stirps Brasiliensis sit frutex 4—7 pedalis, 
quod habeat petala minors, infra medium rubra, a medio 
‘ad apicem alba, Jacguiniana vero est arbor 2030 ped. 
alla parasitica, cujus pelala rosea maxima elc. De planta 
Humboldtiana a Kunthio ad CI roseam ducta tacenıus, 
quum masenlos tantum flores hahuerit. In schedis Hoff 
mannseggianis de plantis Brasiliensibus Chusiam roseam 
iterum reperimus, hac cum nola: „Hab. (nt videtur) ad 
Cameık Parı Brasiliae, ubi Cibola brava (bulbus [aut al- 
kum] sylvestris). Arbor alta. Flores: Maje, Junie; fru- 
elus maturus: Octebri.“‘ Nil scimus de bac stirpe, quam 
ia Herb. Willd. frustra quaesivimus, ubi suh Cl flavae 
iiulo Clusia e Brasilia ab Hoffimannseggie petila, de qua 
infra loeuturi sumus. Clusia rosea a Marlio in Brasilia 
teperla nobis plane ignota nil prefert celeberrimus ille 
auetor nist nomen, cui fundaloxis signum non adjieit. — 
Melius autem description: iconique .Cl. roseae Jaequinianae 
respondet icon Olusiae a Roberio Schomburgk indelesso 
et rerum naturalium observalori in insulis Antillanis mino- 
zibus observatae, quam cum verbis cl icone (Yab. IV.) 
Perogrinaturis adjungere haud ingratum exit: bolanieis. En 
“ vero in laliuam Iranslatas Kaguam Schomburgkii notas: 
Crusia: Arbor saxa amans radieibusque amplectens, 
