137 
nec in Micranihera, nee in Tovomita panieulata St, Hil., 
nee: in Ochrocarpo quid innotescat, quae dehiscentia sin- 
gularis et propria praecipue cum staminibus longis apice 
antheriferis, cum numero parlium perigonialium quaterna- 
rio ad genus formandum eligenda esset. Incertus augetur 
status staminum siraelura ad Tovomitam paniculatam de- 
lineatorum si comparare placet cum illis Beauharnoisise, 
Marialvae tam apud Vandellium, quam apud Martium. 
Habemus e Brasilia: 
1. T. brasiliensem Matt. .Nov. gen. U. p. 83. t. 167. 
fig. 1-13. inel., sed maseulos tantum flores proferehtia 
specimina. . 
2. T. paniculatam St, Bil. Tl. Bras. L p. t. 64, si e 
mascolis quid concludere licet individuis, quae melius 
folüs et inflorescenlia cum citata slirpe conveniunt, quam 
siaminum structura aliquaniulum diversa; sed nil certi 
dicendum usque dum speeimina aulographa videre licehit 
quae lucem afferre possunt. Cum signo- interrogationis: in- 
terdum notavimus plantam nostram, quam in nullo alio loco 
eollocare, quam nullo alio nomine baptizare possumus. 
Stamina nostrorum exemplarium sunt brevissima, haud 
copiosa, in alabastro dense conferta; filamenta ellipfiea 
aut sublanceolata obtusiuscula crassiusenla, ab apice ultra 
medium in utraque margine anlherae loculam ferentia, ita 
ut totum fere Slamentum conneelivi vices gerat, in alis 
autem speciminibus antberae locula filamentum paulo 
superant et invicem junela apparent in apice. An melius 
ad Clusias reducenda? 
83. 7. ealyptratam n. sp., foliss late ellipücis, obtu- 
siusculis, basi cuneatis coriaceis bipollicaribus, floribus 
axillaribus, pedunculis longis unifloris patentibus dein ve- 
flexis, corollis reilexis sligmate integerrimo calyptraelorni 
hemisphaerieo subsessili. — In sylvis montosis Rio Janeiro 
Novembri florens. — Lhotzky florula Sebastianopol. No.B. 
