41 
CALLITHAMNION. 
Genus a Lyngbye constitutum et in speciehuns Algarum 
receptum una cum Griffithsia Ceramio ‚esse rejongendum mo- 
net Cel, Duby. Nec inftiendam summan esse illius cum Grif- 
fihsia, afüinitatem; structura frondis fere eadem, sed "uterque 
fructus diversus. Favellae enim verticillo involueranti non 
teguntur, nes ut saepissime in Grifäthsia ad apicem ra- 
muli pedicellatae proveniunt, sed ad inferiorem ramulorım 
partem vel in axillis sessiles, intre periearpium hyalinum 
varie lobatum semina numerosa gerunt, Sphaerospermia 
. ad apices ramulorum subvage disposita, plerumque pedieel- 
lata et a forma sphaerica plus minus aberrantia (nes, nt’ in 
Griffithsia, ad latus internum involueri vertieillati numerosa, 
sessilia et sphaerica), Bamos fructigeros Callithamnü esse 
involucro Grifithsiae analogos Inbenter eoneedam; est vero 
evolutionis gradus diversus, emi si 'nullam tribuihus vim, 
,  omnis sane tollitur partium Algarum differentia. Quis enim 
° in Callitkamniis transformationem ramnli in „Capsulam” et 
eellularum in sporidia non observaverit, quis in Algis etiam 
supremis (ex. gr. Sargassis) foliorum in vesiculas et apothe- 
eia transitum evidentissimum non viderit, Kicet itaque in 
aulla familia metamorphoses evidentiores, tamen_ gradus di- 
versi constantes et in generibus struendis summi momenti 
eharaeteres ezistimandi sunt. Griflitbsiam igitur a Calli- 
thamnio bene diversam existimarem; ab utroque structurg 
frondis diversa longius distant Ceramium et Spyridia. 
Qnare Callith, pedicellatun a genere exelusum et una 
vum C. Perreymondii Duby in‘ vieinia Grifüthsiae corallinae 
et Gr. setaceae relalum vult Gel, Duby plane. ignoro, "Qua- 
lem enim fructiicationem illarım hucusque cognovimus, ne 
wngne a Callitkamniis diserepat. Nec arcta affinitas Grifüth- 
Siae multiidas cum Callithamniis nobis apparet, .lioet kuie 
opinieni Duhyanae asseela ‚videtur Oel. Montagne, gui uf 
‚ 
