102. 
23. Ad A uffinem. u . 
Est quasi. media inter A. ‚eommutatam « et 8. Capi- 
tula parum majora ac var.'o., minora ‚tamen quam var, f 
Fola tantum juniora sericea. Bhizoma fere ad 3 digites 
erassum, malticeps: at caules ad basin usgue pereunt, ine- 
guaquam gemmiferi. Ex descriptione putari r Supplen, 
p. 90.) osse A. campestris var. 0. d, 
24. Ad A. pyenocephalam. . 
Cel. De Candollias in Prodronie dieit hane speeiem. 0350 
incolam Sihiriae: at .revera est,e San Franeisco Galiforniae 
„uti testatur schedula autographa d. A. de Chamisso: ‚af ille 
„tormento brevi teetae. 2 Don “ 
error ex inadvertentia nam el. Lessingius 'descripsit eam in 
Linnaea post A, integrifoliam, ' quae est planta Sibirien, al- 
dende „‚habitat eum praecedente”, quae yero quogue,.cnm all- 
teedente h, e. cum A. cafornica Habitare dieitur. 
Artemisiam hane potius suffruticosis adnumerandam. esge 30 
hörbaceis puto. es inter illas A. Ledebourianae maxime all 
nis, 3° qua tamen "olterum laciniis, quae ‚in speeiminibus, . 
hujus herbarii sunt lineares shiusae, et inflorescentia dens? 
spioata facile distinguenda. u 
A, sericeg, a qua cl, Lössingins 0, pyenocephalum V vi 
et ne vix quidem distinetum. putat, differt praster ghachin 
villosanr,. involueris. campanulatis I. e, multe ‚profundiorilts 
et folioram vore serioeorum laciniis Iineari -lanceolatis acutiß, 
25. Ad A, FamOSUn. ' 
Col. DeCandollins deseribit folionum Jacinias " Uneari- 
äliformes” at mihi videiur illas melins esse töretes obiusts 
direndas. . A. aragonensis ‚üiffent koliorum laciniis supta bie 
sulealis et involneri sqnamis imbricatis inferioribus apice ob 
tnso gibbo, dum in A ‚ramasa sunt arote Ambrigatae, plan? 
| . 
! 
jr 
\s 
i 
