mais, num nermaliter fnmens nec tamen foecandam (conf, 
descript, in, Linnaea Tom. XVIII. p. 96— 97.). 
a. alveolus fructns watnri; Ö. putamina juniora nondum 
ubique lignea; canales gummiferi; omnia n. m. 
DION Lind), 
Zamiam? Maeleni, olim a me descriptam (Linnaea I. 
e. p. 97.), nori fore generis typum, suspicabar. Frondium 
enim indole a Zamiis americanis longe distat et Macrozamiis 
atque Encephalartis omnino accedit. Hanc autem stirpem et 
eo genere esse quod cel. Lindley Dion (Dioon?) vocabat, 
jam constat nec a specie quae Dion edale dieta est, differre 
videtur. Cel. Kunzei benevolentiae spadieem hajus stirpis 
feminenm debeo, in horto Loehriano Lipsiae e plania ıne- 
xicana enalnm, Aliud ejus specimen Dresdae servatur, quod 
& Leiboldio ex ilinere mexicane adreetum, huie ab eadem 
matrona datum fuit, a qua Lindleyus stirpem suaın acce- 
pit. Ex eodem genere stipem quamdam masculam esse su- 
epicor, cujus inflorescentiam admodum singularem Kunzeus 
nuper communicavit, in qua spadices omnino iis Eucephalar- 
torum et Cycadum similes sunt, ea taninın differentia, ut 
singuli ad apicem in daos dentes desinant, qui cum apieihus 
dentatis spadieum femineorum in Cycadis speciebus compa- 
randi sunt el rudimenta frondis foliolerum sistere videntar. 
Dion autem inter Cycadis genus et Macrozamiam io- 
enm tenet, illi spadicum femineorum, buie frondiam stracterA 
affinis. Spadices enim complanati oblongi, satis magni, X 
apieis margine ovariiferi; frondes rigidae, foliolis angusiis, 
adultis integerrimis pungentibus, cum rhachi hand articnla- 
is, sed lata subdecurrenti basi insertis, qua ralione omnine 
in mentem revocaut haseos dilatationem in foliolis Macro3a- 
miae, Foliola infima in utroque genere ad callwn redurta 
