288 FEREESBEREE: 
Arborem in horto colimus nomine P. uncinatae satam 
20 ped. altam, foliis mucrone exquisito hanc speciem refe- 
rentibus, quae vero strobilos uon protulit, 
Var, \. P. u. brevifolia. P. sylvestris brevifolia. 
Linn. 1. c. p. 487. 
Est varietas minor seu potius forma minor P, uncina- 
tae li jam suspicatus sum I. c. ob folierum angustiam et 
mueronis in apice ipsorum longitudinem. 
4. P. nigricans. Linn. 1. c. p.491. 
Prope Baden Anstriae sylvas constituere jamjam adpinxi 
in Linn. I. c. p. 704. Sic quoque in Dalmatia in montium 
tracta, Vellebich dieto, prope Obrovazzo arbores hujns spe- 
ciei montium cacumiua tegunt. Frigidiora amat, ealidiora 
Dalmatiae loca respuit, 
5. P. Laricio. Linn. l.c. p. 494, 
Cl. Antoine in Tractatu Die Coniferen. Wien 1840. 
fol. p. 4. cum P. nigricante comlinat, P. Lericionem, 
varielalem primam Poirelianam vocat, et P. nigricantem 
alteram seu P, austriacam, cui terliam, Pallasianam al- 
junxitl. Cum varietates hasce charaeteribus distinxerit, con- 
fusionem quidem impedivrit, at nescio, cur combinavit, Folia 
in Laricione laxe pesita, ipsa laxa, angustiora, colore vi- 
ridi Jucidiora; strobili basi minus deplanata, squamis pyra- 
mide laeviori, unmquam uneinata, arhbor ipsa altissima , ra- 
mis pyramidatis; in P. nigricante, folia conferta, rigida, 
latiora, colore viridi inter omnes Pini species fere maxime 
obscuro, strobili basi magis deplanata squamis non raro un- 
einatis; arbor ipsa umbracalata, Pinus nigricans frigidiora 
amat, P. Laricio ealidiora et in horto nostro, et arbores 
P. Laricionis "ejusdem altitndinis ac P. nigricantis bieme 
1844 — 1845 gelu tartae erant, qnod arhores P. nigricantis 
intactae pertulerunt, 
