293 
31. P. filifolia, Soliis longissimis. pendulia Aeaniseimis 
viridibns, : 
D. .Eolia ultra ped. longa, in hoc genere longiasima, . 
infra planiuscula, supra carina valde elevata, hine triquetra, 
marginibus argute serrulatis, 
P. filifolia. Lindl, bot, reg. Misceli. 1840. p. 61. 
Habitat in provineia Guatemala et quidem in Vulcano 
del Fuego sec. Hartwegium. 
Arbuseula vix ped. alta, sed caule erassissimo, foliie 
longissimis. Vaginulae lanceolatae, elengatae, pallide fuscae, 
wärginibus, praeserlim vero apice fimbris cerispis laceris 
albissimis. P, palustri proxima, differt foliis quinis. Sıro- 
bili (sec.Lindleyum) conici elongati obtasi (7--8 une.), squa- 
marum apicibus rhombeis depresso pyramidatis apice callosis 
obtusis, 
II. PICEA Linnaea XV, 516. 
Sterigmata foliorum, i. e. elevationes ramorum sub pro- 
minentiis, quibus folia insident, versus gemmas in legmeuta 
transeunt, nam breviora evadunt, superne latiora, ei mar- 
gines a ramule paullulum solvunter, interdom quogne parti- 
eulis tenuibus quasi abrasis, ramentis, obaita sant. Nullom 
igitur dubium est, sterigmata loco squamarum subfoliarium 
esse, ita ut squamas subfoliares accreias dicere possis, Ra- 
menta pilis similes e cellulis superficialibns solutis et sicca- 
fig exorta sunt. Pedunenli sul staminibus magis conspieui 
ae in Pino, 
1. Genuinae. 
1. P.excelsa. Linn. 1. c. 517. 
Adde characteri, foliis longis, sterigmatibus glabris. In 
diagnosi repone: Folia 6—9 lin. et ulıra Tonga, 
2. P. obovata. Linn. I. c. 518. 
Adde characteri: sterigmatibus glabris, 
