644 
basifixae oblongae, dorso convexae, rimis duabns sibi ap- 
proximatis, longitudinalibus intus dehiscant, Stylus cum 
stigmatiferis ramis tribus ercclis acutis ealycem vix nequal. 
Fructas nee juniores vidimus. 
St. Huegelii Beuth. in pl. Haeg. p. 17. diagnosis a no- 
stra planta vix recedit, sed descriptione non data nihil de 
has specie, quam non vidimus statuere possomus. Species 
omnes dubiis vexantur, sub St. spathulatae nomine duas di- 
versas possideo species, grandifloram (Sieb. Nov. Holl. exs. 
246.), ut parvilloram longe diversam, cni valde similis est 
St. monogyna Sieb. Nov. Holl. exs. n. 245, .quartam deni- 
que habeo foliis obovato-enneatis obiusis mucronatis in- 
signem, sub St. cuneaiae Cunn. nomine accepiam. 
Auf dem Graslande, September. Binmen gelblich-weiss, 
woblriechend wie Honig. 
GERANIACEAE. 
159, Geranium parvifiorum W. En. p. 716. DC. pr. I. 
p- 642. 2.47. Quocum num G. reirorsum Herit., DC. 1. & 
644. n. 59. commisei possit dubius haereo, G. parvifleri 
Willdenowiani specimen ex horto bot. Berolinensi habeo, eu- 
Jus patriam anctor ipse neseivit, quam vero Novam Hollan- 
diam Candollius dixit, quod a nuperioribus collectoribas (* 
Hook. Journ. of bot. I. p. 252.) testatur; G. retrorsum verd 
e sola diagnosi mibi cogaitum est. Si utriusque diagnosin 
somparas differentiam invenies in daratione perenni et annLa 
at nullam aliam, pili enim retrorsi adpressi, gni reirorso 
nomen dederunt eodem modo in parvifloro reperiontur eodem- 
que 'modo at copiosiores in speciminibus examini subjeclis, 
quae foliorum partitionibas, laciniis, lobis, nune angastieri- 
bus et profundioribus, nunc latioribus minas profunde in- 
trantibus variant, Nulla quam nobis nota sit G. parvf ori 
deseriptio specimina spontanen deseribere Ficent. 
