88 _— 
interjeeta majoribus sont folia minora, in ipso caule 
horum debiliores, illorum robnstiores fasciculos accurate in- 
ternoscere, facilis est negotii, @uin etiam saepissime in in- 
fimo caule, qunm prima folia plerumgue dehiliora sint, horum 
tenuissimi inter alios robustiores fascienli observantur. 
Rieini quondam specimine examinato, in articulo co- 
tyledonari prope radicem secto, nnllos conspexi funiculos, 
wisi octo illos, qui quaterni ipsis cotyledonibus erant exorti 
(1. 25. v1). Folioram posteriorum faseiculi hand ita louge 
primo articalo immersi erant. 
Quotenngue vero e foliis descendunt faseiculi, in une 
ubique circulo compositi sunt euncti, nec recenliores ample- 
ctuntar adultiores. Ubi his adjunguntur illi, a lateribus 
semper appropinquant, non a parte exteriore. Uno tantum 
in loco re vera circumdatos videas priores faseiculos poste- 
rioribus, infimum dico gearundam plantarım internodium, in 
quo, quum ipsum axem cotyledonares teneant fascienli, po- 
steriores extra eos descendant mecesse est. 
Unde sequitar, ut canlis recentibns foliis additis, quam- 
vis nascantar ereberrima, in longitudinem quidem possit 
inerescere, in latitudinem non possit, Singula enim folia, 
et Jiberae earum et connatae parties, simulac perfeetam semel 
assecnta sunt formam, amplifcari plane desinunt. Alio igitar 
modo canlis incrassetur necessc est, quem modum postea eX- 
plorabimus, 
Porro seguitur, ut non omnes radices e distinclis singu- 
lorım foliorum faseiculis constituantar. Infimum tantum fo- 
lioram par directo in radicem prolongatur, adjunetis postea 
nonnullis faseieulis, qui e foliis paneis insequentibus decur- 
runt.  Posteriora vero folia in radicem non solent descen- 
dere, singulos tantum demittnnt fasciculos in inferiora inter- 
nodia, qui scilicet, quom nutrieium arripiant alque adducant 
