93 
Omnia folia monocotylea sunt alterna, omnia aut pror- 
sus ant ex parte amplexicaulia. In tubuloso igiter folio 
primitivo e puncto vegetationis novum sargit ejusque simile, 
a priore undique inelusum. Eodem modo tertium in secnnde, 
in tertio quartum, cetera in ceteris. Jtaque, si folia plane 
sunt amplexicaulia, nova apparent tanguam conuli vel he- 
misphaeria, interiora exterioribus immersa, si semiamplexi- 
eaulia, majora incumbunt minoribus quasi sphaerae quaedam 
segmenta. Cuncta in basi cambiali confluunt, id quod in 
Tridis (II. 12), Asphodek (13), Crini (22. 23), Hyacin- 
thi (24) segmentis perspicaum. Ad quam rem illustrandam 
Gandichaud *) quoque complures figuras adjecit e palmis 
depromptas, 
Gemmulae foliola ineremento elongata ex fundg cavitatis 
assargunt, fissuramgne quandam petunt lateralem, aut al 
initio ohviam Aut postea orlam, eaque excedunt. @uem 
germinandi modum, in permaultis plantis apertum, e palmis 
praeeipne Link ®#) descripsit. 
Vaseulorum fascieuli, qui ex singulis foliis descendunt, 
eambium centralem vage alque confuse pererrare videntur, 
doneo in plexum illum subjectum intexuntur atqae adultiori- 
bus immiscentur vascalis. 
Est igitur Monocotyledonis initium corpusenlum quod- 
dam foliacenm, tuhulosum, prorsus liberum, neque ulli axi 
adnatum, quod infimo fine prolengato radiculam producit, 
eentrogue totins plantae primordium giguit atque inclusit. 
Itaqne quod jam ia plantis dicotyleis erst perspicuum, 
nova in noris nasci folia, in hisce eo clarius in conspectum 
*) C, Gandichand, Recherches cet., tab. 1. III. IV. 
**) Link, Jahresbericht für physiologische Botanik für 1844. 1845. 
