116 
Dam hae formae in ipso fascionlorum vasenlariam cir- 
euita per totam longitndinem secernuntar, pariter et infer 
fascienles in lamina folii diversa ceilularım genera paulla- 
tim dignosei coeperant, corticalem paginam oconpans alte- 
rom, alterum ei a mednllari vel snperiore pagina impositnm. 
1iad fere aeqnat interies corticis parenchyma cellulis sphae- 
rieis tennioribus, leviter tantum eohaerentibus, rariore prae- 
ditis chlorophylio. Hoc vero propriis componitar erllulis ey- 
Yindraceis vel oblongis, superfciem paginae versus erectis, 
magna- ehlorophylli copia repletis (26—28 ı). Quae formae 
in aliis accnratissime sejunclae, in aliis utigne confunnt. 
Ubieungne vero sunt distinetae, stomata, quae voranlar, con- 
stantissime pagiuae inferiori, sphaerieis seilieel illis cellulis, 
imposita eernuntur, et hoo eylindracearum strato, qnod suo 
jure propria laminaris tela diei patest, superne tegunter, 
Cuncta vero parenchymatis genera, ex eadem sphaera 
oriunda, ynamqnam, propria quodque natura sua et indele 
gaudentia, diversa snnt censenda, permaltis tamen formis 
intermediis conjuncta atqne cognata apparent, ita ut quasi 
una serie a eellulis exacte globosis, mntata gradatim forma 
usque ad longissimos angustissimosqne procedas eollenchy- 
matis illins tubnlos. Quin etiam, quaenam denigne est ceriA 
inter vasenla illa libri fignigne fibrosa ei ipsum collenchyma 
eonstans differentia? 
In maltis nimiram plantis eollenchymatis cellulae a libri 
inbulis forma certe discerni non possunt. Nec loce quidem 
constanter differunt, qunm modo liber in extremo cirenita 
epidermidi ipsi appositns sit, ut in Caswarina, Cunningha- 
mia, modo collenchyma in mednllari parte ad fascienlos ap- 
propinquet. Qunm deniqne et ligni tabuli snepissime in ipsum 
parenchyma medullare gradatim transeant, id quod adspsectei 
promptigsimum est in 4sparago, negandım jam videlur, 
