132 _—— 
ambita panllatim amplificato plnres ac'plures. Unde efü- 
eitnlor, qunm sequentes omnes singalis iis primitivis ex or- 
dine aggregenior, systemata qgnaedam faseiculorum magna, 
quae transverse secta figaram exhibent triangnlarem, cajus 
basis in cambio posita, apex circnitum spectat; id quod ele- 
gantissime visui offerlur in Tilia europaca, Juglande re- 
gia, aliis. In aliis antem rariores sequuntur libri fasciculi, 
passim dispersi, tam debiles, tam validi, in aliis denique 
secandarii prodennt plane nolli, id guod in Betula alba, 
Acere platanoide cernitur. 
Quoteunque vero naseuntur libri fascienli, parenchyma 
certe in infinitum erescere pergit, aut interjecium is, aut 
solum. Nec minus medullares radii in dies e cambio pro- 
longantur, vel eliam, ligni tubo extrinsecns varie ässo, Au- 
gentur, 
Tarde demum interdam in parenchymate cellulae occur- 
runt vario modo mutatae, ut et induratae illac, quae in 
Fago, Carpino, aliis permultis exstant, et ceterae, quas 
eanctas accuralissime perscrutari non hnjus observationis est, 
Simal ae recentia strata increscunt, partes illae primiti- 
vae emoriuntur. Medullam jam snpra vidimus exsiecatam. 
Sequuntur, qui primum constitnerunt tubum ligneum, fasci- 
euli, deinde alii atquo alii magis magisque eirenitum versus 
positi, Item et epidermidem et extremam peridermatis am- 
bitom gradatim conspeximus deleri. Plerisque tamen in ar- 
boribus non modo extremum periderma destruitor, id quod 
in Fago sylvatica observatur, sed interiorum qnogne corli- 
eis telarum partes abjieiunter. uam ob rem nova exstant 
peridermatis strata in medio parenchymate, qnae diversas 
ejas parties oblique pervehunt, et cum externo peridermate 
eircnmeirca eonflnunt, ita ut magnae tolins corlicis partes, 
sqnamaruın instar, separentar, Quae squamac, paallatim 
