EEE 
a — 
139 
Omnia insequentia ant eirculam completum, aeque ac 
‚primum, aut quandam certe eirculi partem exhibent. 
Omniam inseqnentium pars infima, tangnam processus 
radicalis, folio genitori immersa est, media sunm eonstitnit 
eaulis articulum, novamgue foliam gignit, summa inferne in 
petiolum decedit, superne dilatatur in laminam. 
Filicum folium primitivem non tnbulosum est, sed dila- 
talom, neque in fando gemmulam gignit, sed in latere, 
Neque unquam inseqaentia Filicom folia eirenlos exhi- 
bent, sed ubiqne lantum eirenli parties, neo tam in foliis, 
quam juxta folia naseuntur recentia. 
Plerumgue igitur folium posterius infima parte priori non 
immergitur, sed suam quodque constiluit radicem. 
Dieotyleam folium eirculare fanicali pereurrunt cambia- 
les, snperne dissipati, reorsum congredientes, tum in tubum 
eompositi afque eonjuneti, denique in unum confiuentes. 
Ubi funicali discedunt, tabus cambii fornicis in modum 
elauditur. In vertice recentia nascuntur foliorum germina. 
Monoeotyleum folium eireulare faniculi percurrunt, su- 
perne aeque dissipati, reorsum congredieutes, tum vero con- 
fusi et contexti, demique in unnm radicalem funieulem con- 
ferti ac demissi. 
Ubi contexuntar funienli, magnum eambii tebercalum 
constitunnt, punctum vegefationie, in quo nova nascuntar fa- 
liorum germina. 
Et haec quidemm singula prodeunt, prioribus ubique cineta 
vel inclusa, nulli axi insidenlia, ipsum occupautia verticem, 
excepta intima tantum parlicula’sola, unde vegetätionis pun- 
cium reprodneatur, novumque gignatur insequens germen, 
Novellum foliam prins e cambio componitar fotum, fum 
ejus eirenitus in parenchyma mutater, relictis in medio cam- 
bii faniculis, 
