150 _- 
mum parvas, undulatas prominentias videbis (ig. 9. tab.IV.), 
qnae sensim ereseunt et denique, quum primum certam for- 
mam assumserunt, gibbereulorum forma apparent, qui e cel- 
Inlae eireuita cellulae lumini imminent ei fere semper in cel- 
kulis contiguis pro loco, ubi oriuutur, sibi invicem respon- 
dent (fig. 10, tab. IV.). Hi cellularum lumini imminentes gib- 
bereuli primam formam nascenlium stratorum erassiorum € 
superiore cellulae specie transversali visorum efhciunt, Eve- 
lationis progressu primum paulalum crescunt et nonnullas, 
quamvis leviter diserepantes, nunc semirotundas fere, nane 
oblongas formas assumere possunt, quae nisi magnitndine 
non dilferunt, et ones inter cas formas, guae fig. 10 et 11. 
tab. IV. offeruntur, !positae sunt. In hoc evolutionis gradu 
sine chemieerum mediorum auxilio inter hos gibbereulos et 
materiam intercellularem linea separans cerni non potest, 
nam materia intercellularis et cellnlae membrana hoc loco 
tantopere cohaerent, nt visu distingui non possiut. WHli igi- 
tor, quoram mentionem fecimus, gibberenli, qui eliam colore 
cum fulya materia intercel:ulari congrunnt, cum hac cohae- 
rentem materiam formare, Alyue nora formatione substantiae, 
materiae intercellulari similis et in exieriore cellularum parte 
positae, aut mera suhstantiae intercellnlaris adauctione orfi 
esse rideri possint. @nam opinionem falsam esse jam ma- 
inrioribus semiuibus, eiiam si media chemica non adhihita 
sunt, cognoseitur. In ampliore enim harum cellularum in- 
eremento, quod semine prorsus maluro demum ‘desinit, 3lli 
gibberculi non modo in partibus lateralibus et ad interiores 
eeilnlas versus Augentur alque extenduntar, ita quidem nt de- 
nique cellulae Jumen paene omnino expleant et appropinqua- 
tione duorum contiguorum gibberenlorum incremento Jaterali 
effeetü, talia materiä incrassatä varıa spalia inter se relin- 
quant, quae formam fere pori canalium referunt, sed eliam 
in his veteriori)sus formis linca separans inter veram male- 
