DE Zu 
= — 151 
riam intercellularem et membranam, ‚quae cellalam tegit, 
apparel, quae efheit, ut certissime cognoscere possimus, illos 
gihbereulos in hoc veteriore certe cellularam statu non ad 
sohstantiam intercellularem pertinere, sed, qunm membrana 
eellulae inter eos et substanliam intereellularem posita sit, 
interiori cellulae membranae parti adjacere. Talium vete- 
riorum cellnlarum icones usque ad eas, qguae in plane ma- 
turi seminis testa reperiuntur, praebent fig. L—5 et 10. 
tab. V., ita ut fig. Let 9—11. tab. IV. et ig. 1—5 ei 10. 
tab, V. totam speciem eeliulae formarım, e specie transver- 
sali superiore visarum, inde ab iis, qiae nondam erassatae 
sunt, usque ad eäs, quae pori canalibas perfectis instruciae 
videntor, e semine maiuro (fig. 3. 4. tab. V.) referant, 
Sed jam in eo statn, qui fig. 10 et 11. tab. IV. delinea- 
tur, id demonstrari potest, quod observata in cellulis vete- 
rioribns linea separante, quae inter subsianiiam intercellula- 
scm ei membranam interposita est, verisimile certe videter, 
gibberculos, jam zbi primum apparcant, ad membranam 
ceilularem pertinere ei in hujns quidem parte önteriore ap- 
positos esse; quo facto eliam ea opinio relutatur, qna Aappa- 
ritio linrae separantis supra dielae is veterioribus cellulis 
seriore exterioris membrauae formatione effecta esse diei pos- 
sie  Quum enim tales cellulas erassatas, in quibus nulla 
adhuc linea separans animadvertitur, diusius Acido Nitrico 
tractaveris et singulis cellulis premendo dissolrendis operam 
des, raro quidegı disgolutio ita fit, ut wnicae cellulae spe- 
ciem transversalem adipiscaris; quum enim hae cellulae, ut 
in cap. I. dietam est, multo longiores quam laliores sint,; 
separatione facla in longiore latere se ponunt, ita ut singw- 
larım cellularum rarissimis tantom exceptionibus speries tan- 
tum longitudinalis obtineatar; sed saepissime nonnulla eel- 
lularam siraa, modo supra dieto tractata, dissolruntur et 
observatori singularum cellularum partem transversalem ad- 
