Te 
163 
sunt (fig.5. tab. IV.) angustam partem spatii intercellnlaris, 
qui videtur, ab utrogne latere non jam ad ipsum pertinere, 
sed cellulae membranam esse, quae in cellnlis erassatis re- 
centioris aetatis sine mediis chemicis oplire sane ab illo di- 
Stingai non potest; unaqne probatur, illos parietem ab ori- 
gine simplicem erassantes gibberenlos — guum cellularum 
membrana primitiva, quae, dam gibberenli oriuntur, neque 
in exteriore fine neque ad latitudinem alia fiat, semper inter 
eos et materiam intercellnlarem intersit — nulla ratione ad 
spatiam inter eellulas exsians perlinere posse, sed jam inde 
a prima apparitione interiorö cellularım membranae lateri 
arcnmbere, " 
Ca» VW. 
Quodsi superior species transrersalis enm longitudinali 
ipsins comparatur, Acido Nitriee. adhikito..non. mode data 
cellularem strata ‚diejanod4 conypiciunitur, sed etiam singulne 
ab aliis separatae cellulae observari possunt. Dum vero in 
vecentissimo statu, qui speciei fransversali (fig. 1. tab. IV.) 
respondet, etiam in longitudinali (ig. 2 et 3. tab.IV,) nullum 
stratorum crassiorum vestigium cognosciiur, veteriores .cellu- 
lae, v. 0, eae, quae evolutionis gradum fig. 10 et 11, tab. LV, 
delineatum nactae sunt, sane strata crassiora babent. Haec 
tamen strata erassiora nen solita. ratione. inter se.-subrotan- 
dos vel ovatos poros relinguunt, relignam cellolarum mem- 
branam crassatam praebentia, neque fihrarum spiraliam, an- 
nuloram vel textorum reticularium formam gerant, sed lon- 
gas,' rectas 'strias, aliam juxta allam currentes, offerant, 
inter quas wagis minusve angusta, oblonga, secundariis ap- 
positionibus vacna-pars primitirae cellularum membranae ja- 
et. Haec varna pars origine eum sabrofundis vei evatis 
poris cellularım porosarem plane epugruit, a quibws mon- 
nisi sblonga fasciaeque simili forma dißert. ‚Quneque haram 
