154 nn 
siriarum in ceilularum specie longitudinali euidam illorum 
erassantinm gibbereulorum in specie transversali, de quibus 
in priore capite sermo erat, respondet. Quas strias in recen- 
tissimo evolutionis gradu erassatarum cellularum usque ad 
mediam fere cellulae longitudinem certo observare possumus. 
Paalum veteriore statu, qualis singularam striarum fortiore 
prominentia, majore crassitadine latitudineque cognoscitar, 
pieromque etiam ulira mediam cellularum longitadinem usque 
ad inferiorem cellulae partem cernunter, Denique, qnamris 
raro, recentiore etiam erassilicationis stata cellulae reperinn- 
tur, in quibus hae striae proxime inferiorem cellulae partem 
enrrunt, Atque ab eo loco, ubi striae non Amplius conspi- 
eiuntur, üsque al inferiorem eellulae partem hnjus membrana 
simplieissima maximeque homogenea apparet. Si vero tales 
jam Acido Nitrico tractatae, separatae ceilulae praeterea etiam 
Jodo et Acid Sulpharico tractantur, singulae striae erebro 
etiam, ubi Jodo et Acido Sulphurico non adhibito fieri nen 
potuit, usqse ad inferiorem fere cellularım partem observari 
possant, quo facto etiam inferior cellalae parielis pars ita 
siriis erassata apparet, ut in superiore parte semper cermi 
potest, Infima vero cellularam pars semper — guum primum 
straia erassiora naschnlar — Strato secundario secundum lo- 
tum cellulae parietis spalium apposito erassata est.. Qua re 
cellulae inferior species transversalis formam a snperiore 
plane diserepantem eandemque imaginem praebet, atque omnes 
in parietibus aequali ratione erassalae celiulae; bg. 16. d.e. 
tab. IV. species longitudinalis, fig. 18. tab, IV. species frans- 
versalis inferior, fig. 10, tab, IV. superior ad hane pertinens 
talivm cellalarum species transversalis delineaatur. Qeibus 
tribus figuris ad cellulam corpoream aecurate compositis fieri 
non potest, quin justa haram cellularam imago praebeatar. 
In cellulis fig. 16. tab, IV, depictis striae usque ad mediam 
tantam cellulam cerni possunt, ad m. vero aegualis totinß 
