156 
in tenuibus segmentis striosam formationem recta linea cur- 
rentinm secuwndariorum stratorum erassiorum, inter quae longi, 
fasciae similes, pori interpositi sunt, Cognoscere possumus, 
etiamsi vel tenuissimum per seminis festam durium segmen- 
tum imaginem non praebeat tam. perspieuam, in qua fowm 
striarum cursum oculis sequi possimus., Fig. 17. tab. IV. 
extimam segmenti per scminis testam ducti partem ea condi- 
tione repraesentat, qua pinrae cellularım series aliae aliis 
inesmbant. . Atque jam hac icone salis clare secnndariorum 
siratorum forma siriosa cognoscitur, quorum sane snperior 
tantum pars conspicitur. Quac icon optime inne dijudicabi- 
tur, si cum segmento fig. 4, tab. IV. depicto comparata fuerit, 
quod aequali ei positione et loco per testam facrtum est se- 
minis eam demum evolutionis gradom nacli, ut oellulae, quas 
supra dixi, nulla adhuc strata erassiora haberent, — 
Per omnes harum cellularım seriores evolntiones idem 
semper siriosus siratorum crassiorum habilus conspieitur, 
Veteriore statua hae strine multo latiores et crassiores appa- 
rent, quam in recentioribas cellulis. Praeter quam quod siu- 
gularom striarum substantia augetur, in veterioribus cellalis 
singularis quaedam partis inferius positi formatio animadver- 
titer. @Quum enim recentiore crassificalionis statn singulae 
striae, quatenus cas oculis sequi possumus, invicem non co- 
haerentes eurrant, veteriore statu striae alia propter aliam 
carrentes magis minusve infra mediam vellnlam conjungonter, 
ita ut in dimidie cellnlae inferiore earom numeras multo mi- 
nor sit, quam in superiore (Ag. 6. tab. V. adg. ina. b. c. 
d.; Fig. 17. tab. V.). Hae plarium superioram conjunctione 
ortae latiores striae maxime irregulares sinnationes formant 
(infra g. ad a.b.c.d. fig. 6. tab, V.; fig. 17. tab, V. sub m.), 
quas puto inaequali appositione materiae pariefem celiulao 
erassantis eflectas esse. In inima eellularaım parte (ad &. 
in a,b. c.d. fig. 6. tab. V. et wm. üg. 17. tab, V.) denigue 
