159 
partem, saepe quidem proxime ab inferiore celinlae parte 
observari possant; in infima vero parte cellnla jam hoc evo- 
Intionis grade in toto parietis spalio rrassala est, Striae, 
quod rerum auctoritate probari potest, jam ubi primum na- 
scuntur, interiorl cellularum membranae lateri accambunt. 
Quo magis cellula aetale procedit, striae eo latiores et eras- 
siores iunt, et in hoc progressiore evolutionis grada infra 
ita cohaerent, ut primum plures angustiores sieiae in anam 
latiorem transeant (quare earum numeras in inferiore cellnla 
minor est, quam in superiore), deinde vero in infima parte 
etiam hae reliquae separalae striae ad crassius totnm cellu. 
lae membranae campum ocenpans, ubiyue arce cohaerens 
stralum eonjanganter. Quodsi in memoriam tibi revoces, in 
eellula plane perfeeta cuneta strata erassiora, quamvis aliis 
cellulae parietis loeis formä ali4 sint, unam fantum cohae- 
rentem, & cellulae pariete dissolubilem, interiori ejus lateri 
accumbentem, singulari modo formatam, separatam substan- 
tiäm constitnere: dubitari nom potest, quin sirata crassiora, 
quae in his cellulis primum tlanquamn striae recia linea Jde- 
eurrentes nasenntur, initio in infima tantum parte forti late- 
rali materiae aAccretione ad membranam ceohaerentem con- 
ereseaut, deinde haec concretio ex imferiore ad superiorem 
partem progrediatur, eliamsi. paulo superius non jam omnes 
singulae striae ad unum indivisum stratum conjungantur; de- 
nigue quin strata erassiora harım cellularom inde a prime 
orta intra cellulam interiori cellulae membranae lateri accum- 
bant. Ex his certa ratione concladitur: 
1. strata crassiora secundaria eliam reeta linea decurren- 
dia apparere; 
U, strata erassiora secundaria, yuae nullo spatio medio 
relicto totam celinlae membranae campum aegqnaliter oc- 
cupant, laterali A prineipio reclarım crassalionam son- 
erelione nasci posse; 
