170 _—— 
stolochiae Siphonis, quorum tria veteriora jam lignosa eram, 
nondum vero tria recenliora, ostendit: 
U. relativam extensionem in radii directione positam, 
post lignilicationem non Jam parem esse, sed Gibrae et 
vasoram fascieulatorum sirata, quum cellularum parietes 
eorum crassentar, exiensione magis quam pro proportione 
angeri, dum reliqua strata (medulla, pareuchyma eic.), 
quorum cellularım parieles non crassentur, exiensione 
relative diminuantür. 
Eas tres a se repertas Iheses conjungens, hoc modo con- 
elndit: quum ante lignificationem omnia strata aeqnaliter in 
radii directione se extendant, Pos? lignilicationem tamen strafa 
lignosa in radii direelione latios relignig extendantur, neque 
tamen in iis hac dir&tione novaec ceilnlae formentur, necosse 
esse, ut hacc latior in hac directione reperta extensio exte- 
riore stratorum secundariorum ad parietes singularum cellu- 
larum appositione effeeta sit. Quae conelesio denique ca ra- 
tioeinatione adjuvari dieitur, quöd ea pars, quam computa- 
tae parietum singularum in radii directione positae erassifi- 
eationes vi extensione relative majore euneti strali Jignosi 
kabere possint, ad explicandum relative majus hujus strati 
inerementum sufleit,  Quodsi magnam singulorum numere- 
rum *), qui primae ihesi demonstrandae inserrinnt, differen- 
tiam, quam Harting ipse haud medioerem habet, non re- 
spieeres; Si BON Curares, v. C, e numeris vasorım strati eX- 
tensionem dantibus, quod ad singnla internodia attinet, non 
posse aliter coneludi, atque relativam hnjus strati extensio- 
nem aueta internodii aetate decreseere, quod tertiae Hartin- 
zii thesis (p. 32.) plane contrariom esset; his igitur Don 
*) In exemplari, quod Halis Saxonum separate prodiit, e xIX. 
Linnaeae volnmine p. 82. 
