5 
I 
h 
t 
Y 
x 
nn 175 
tensione constiintam causis non ab omni parte veris inniti, 
Tine vero etiam illa Hartingio (p. 33.) de hac lege de- 
durta coneiusio vera esse non potest, qunm major singula- 
rum cellularum in stratis lignosis extensio simplex relatıye 
tmajoris horum stratorum adauetionis eausa sit, Sed facere 
non possum, quin dieam, etiam si aequalis omnium strato- 
sum ante ligniicationem extensionis lex vera esset, tamen 
Hartingii econclusionem audacem mihi videri, qaum acce- 
dentibus in lignificatione novis-rebus veteres conditiones per- 
manere non possit contendi; parum enim constat, utrum 
Hignificationis processus stimulantem au impedieutern vim in 
tetam cellnlarum extensionem exerceat, Quodsi posterins a 
priori verisimilios videtur, nota tamen magna celfularum post 
lignificationem extensio docet, cellularum parietis erassifica- 
tionem magnamque cellularım exlensionem optime posse Si- 
mul lieri. 
Altera eausa, qua Harting exteriorem secundarioram 
stratorum appositionem supponendam patat, eo nititur, quod 
forma cambii cellularım, quum in ligni cellulas transeunt, 
ut mensionihus probat, tali modo mutentar, ut earum diame- 
trus radialis multo magis augeatur, quam peripherica, Pu- 
tat enim, si sna opinione cambii cellulae, quum in ligni 
cellulas transennt, in exteriore cellularum plane erassentur, 
hac re circulum, qnem in canlis segmento transversali for- 
ment, relative nimis magnum esse evasurum, eoque fore, ‚ut 
ab extimia ligni eellnlis, quas nullo medio interveniente cin- 
gunt, se separent, vel cellulis ipsis forma ita mutanda sit, 
ut earum diametrus in direetione radii, qui est canlis segmenti, 
major fiat, In quibas quum re vera talis lorımae mulatio ani- 
miudverlätor, retrorsum concludit, oportere, ea illa a se sup- 
"posita exieriore stratorum seenndariorum appositione eflicia- 
tur.  Faeile vero perspieitur, eambit cellulas talem formae 
mutationem debere subire, si, quod omnes, spero, Concedent, 
