217. 
cifoltum var. B. semicordatum (excl. syn.) Splitgerh, 1. . 
?- 31. (Kappl. n. 1768. Focke s. n.) 
In arborum treuneis ad Sornaukreek prope Joden-Sa- 
vanna Novbr. 1845 et in sylris prope Mariepaston, Maje 
1846. 
Speciem e diagnosi brevi et insufliciene tantum deter- 
minavi, nec specimina vidi authentica, Occurrit mihi e Gua- 
delupa ins., Brasilia et ex Surinamo, et alio loco euratins 
describenda erit. Esse filicem Splitgerberianam , partim ex 
affinitate cnm praecedente et diagnosi, partim e specimine 
Fockeano a el. Miquel sub A. salicifolio comiter misso. — 
A. semicordatum Raddi, dabie huc laudatum, esse Ad. au- 
rioulatum Sw. e specimine aufographa cognovi. Pinnis co- 
riaceis grosse serralis superioribus dimiuutis al. abunde dif- 
fert; nee cum nostro comparari potest*). 
50. (1439) A. wnbrosum Kaulf. enum. fi. p. 168, 
Var, pinnis acntis, angustioribus. 
In sylvis maximis ad f. Saramaccam sup., Majo 1846. 
A typo speciei distinguere nequeo; nam aflines v. ec. A. 
auritum et forma et divisione pinnarum maxime variabiles 
esse conslat, 
51. (1432.) Pieris pangens Wilid. spec. .l. I. p. 387. 
Plomier 1. 1.1.14, 15. J. Agardh rec. Pierid, p. 27. 
In sylvis maximis ad fur. Saramaccam sup., Majo 1846. 
Specimen visum juvenile, 
52. (86.) ®. (Litobrochia) hiformis Splitgerber 1. 1. 
p- 34. P. elongata Schrad.! mss. in Herb. Mart. Campte- 
*) Asplenium brachyotus Kunze recens. fil. Capens. Liunaea X. 
pP. 512. speciem vagam, et e Caracas visam, in planta Hostm. 
n. 168. recognovi; sed »pecimen non amplius ad manus est; ut 
denuo comparetur. 
