220 _— 
fragmento), et herb. Beyrichio -Rocmerianam specimina Bra- 
siliensia Riedeliana asservat, quorum pinnam, illis Adianti 
dolosi duplo majorem, apice minus altennatam, veras Lind- 
sayae eharacteres monstrantem amieitiae possessoris debeo. 
Indusig dd. dolosi (sic ut Ad. Phyllitidis), Hookero 
primum observante, lamina dupliei evidentissime sunt com- 
posita; altera externa subtili, membranacea rufescente, eX- 
tus rufo-hirta, mox soluta et replicata; altera interna ma- 
gis coriacea, obscure fusca, extremitatibus veunlaram, ut vi- 
detur, striata s, plicata, diutins sorum obtegente, sed dein ex- 
trorsum, uti exterior, relexa. Venarum distributio in pin- 
nis omnino sectionis Hewardiae, Rhizoma in planta Kege- 
liana visum, est tripollicare, digiti minimi erassitie, supra 
stipitibns alternis densis, ad latera et subins radieulis ramu- 
losis, nigrescentibus, fasco-hirtis, intrivatis, copiesissimis 
obtectum, Stipites pennae corvinae crassitie ad 14” longi, 
distinete angulati, demum, tomento suo denudati, nitidi. La- 
mina frondis 5—7” longa, 4— 5 lat. Rhachis, stipiti 
conformis, sensim attennata, qaovis latere gerit pinnas qna- 
tuor, plerumgae sex, semel septem vidi, suboppositas alter- 
nasve, inferiores pollieem distantes, Pinnae 21/, — Is‘ 
longae et 6— 8" latae, saperiores minores, terminalis ite- 
rum major, basi interdum ad pollicem lata *), 
Adiantum Phyllitidis J. Sm. (Lond, Jonrn. of bet. 1. 
p. 197.), affine ; sed petiolis decurrentibas, pinnis basi latio- 
ribos, acaminatis, venisque liberis faeile distinguitur. Cem 
Adianto Hewardia wmihi (Farrukr. p. 140. 1.49.) Hewardia 
adiantoide J. Sm. parım similitudinis intercedit, 
*) Speciem eadem indusii fabrica praeditam et olim Lindsayam 
obligquam ex errore dictam (Kappl. n. 1357.), quamquam nova 
videter, cum unicam tantum frondem abeque rhizomate viderim, 
transice cogor. 
