168 
huissemus, vix ac ne vix quidem descriptionem absolvere 
potuissemus. 
Genera Herbertiana Phalvcallis et Cypella a nostro 
genere Lansbergia manifesto differunt, Phalocallis enim 
habet perianthium erateriforme, sepala majora, patentia; 
Lansbergia, contra omnia sepala clausa habet et conniven- 
tia; praeterea in ea folia haud plicata sunt, neque vere pli- 
ento-nervosa. In Phalocallide loculi antherarum superne 
styli lobis, in Lansbergia autem tota I ngitudine lare 
agglutinantur; in illo genere stigmata sunt transverse bi- 
Tode, in nostro sunt sligmata ninutissime eori.lala, nequa- 
quam etiam petaloideo cristata, Cypella differt: „stigmati- 
hus distinete bilobis, acntis, porreetis, eorneis, superne fin- 
briatis, erislis acutis, corneis, eet. W. H.” 
Habitu vero suo norum genns aemulatur Maricas, Cy- 
pellas, Moracas, Phalocallidem, cet. 
Conf. Nederl. Kruidk. Archief, door W. H. de Vriese, 
FE, Dozy, 3. H.Molkenboer. J. p. 140. Leiden 1846. 
3. Hymenocallis (Pancratium) Borskiana De Vriese, 
scapo bipedali, compresso; umhellis multifloris; floribus ses- 
silibus; foliis Jongissime petiolatis, elliptico - ovatis, acnmina- 
tis; spathis reflexis; corollae tnbo ejusdem lamina fere duplo 
longiore; perigonii lacinüs linearibus, corona integerrima, qua- 
aruple longierihus, refexis, 
Descriptio. Bulbus subglobosns, abi folia exoriuntur 
subcompressus, pugni fere magnitudinem habens. Folia cum 
petiolo 2— 2 "/g-pedalia, 20 cent. lata; petioli 38 cent. lon- 
gi, ad limbi initium 1 cent. lati, supra canalieulati, infra ro- 
inndati; limbns oblongo -ovatus, ad nersun medinm canalieu- 
latus, ad dorsum carinatus, basi attenuatus, apice brevi-acu- 
minatns; petioli color pallide-viridis, limbi vero nitide-ob- 
scure- viridis, per longitudinem levissime snbundatus, nervis 
